بررسی برخی راهکارهای افزایش طبقات در سازه های موجود با بهره گیری از تجهیزات مستهلک کننده انرژی

در برخی ساختمان ها در پاسخ به تغییر کاربری، نیاز مبرم به فضای بیشتر و ...، افزایش طبقات سازه می تواند راهکاری مناسب باشد اما چالش هایی همچون عدم در نظر گرفتن ایجاد طبقات جدید در زمان طراحی سازه موجود و ...، جهت افزایش طبقات راهکارهایی را می طلبد که سازه قبلی توان تحمل بارهای وارد بر خود( سازه موجود) و بارهای ناشی از سازه جدید( سازه قبلی همراه با طبقات اضافه شده) را داشته باشد. در این مقاله راهکارهای افزایش طبقات( 3 طبقه) به یک ساختمان بیست طبقه بتن آرمه که در پلان و ارتفاع خود منظم است با بهره گیری از دستگاه های تکیه گاهی هسته سربی، دستگاههای تکیه گاهی اصطکاکی پاندولی و میراگرهای جرمی تنظیم شونده( به عنوان یک دستگاه تکیه گاهی لرزه ای) در حد فاصل بین سازه موجود با سازه جدید با استفاده از تحلیل تاریخچه زمانی غیر خطی به روش مودال پرداخته شده است. نتایج مطالعات نشان می دهد که با اعمال تمهیداتی خاص نظیر تقویت ستونهای برخی طبقات با FRP و ... و همچنین ایجاد قیود در فواصل مناسب راهکار ارائه شده سبب کاهش کلی پاسخ لرزه ای سازه 23 طبقه نسبت به سازه 20 طبقه می شود که با توجه به اجرای آن بدون وقفه در کاربری سازه موجود و با توجه به محدود بودن ظرفیت اجزای سازه ای راهکار ارائه شده بسیار ارزشمند خواهد بود.

Keywords:

افزایش طبقات , ساختمان , تجهیزات مستهلک کننده انرژی , تحلیل های تاریخچه زمانی غیر خطی