تصفیه فاضلاب سیال برش آب صابون ضایعاتی به روش انعقاد و لخته سازی

در این پژوهش تصفیه فاضلاب سیال برش به منظور کاهش اثرات زیست محیطی آن بر روی منابع آب و محیط پیرامون بررسی شد. با توجه به اینکه سالانه حدود 03 میلیون لیتر فاضلاب سیال برش در کشور تولید می شود، در صورت عدم مدیریت صحیح بر آن می تواند منجر به بروز مشکلات جدی زیست محیطی گردد و این موضوع اهمیت توجه به تصفیه و دفع آن را آشکار میسازد. به همین منظور در این پژوهش روش انعقاد و لختهسازی برای فرآیند تصفیه انتخاب شد و پارامترهای دوز ماده منعقدکننده کلروفریک، اثرات افزودن اسیدسولفوریک و افزایش درجه حرارت مورد مطالعه قرارگرفتند و نقش هریک از این عوامل بر میزان شکست امولسیونی و جداشدن روغن از آب با اندازه گیری پارامتر کدورت نهایی سنجیده شد. نتایج بیانگر این موضوع بود که دوز 1 تا1/5گرم بر لیتر کلروفریک مقدار بهینه استفاده از این ماده برای عملیات انعقاد است و حذف بیش از 11 درصد کدورت را سبب میشود. افزودن اسید سولفوریک نیز میتواند باعث شکست امولسیونی شده و کارایی منعقدکننده را بهبود بخشد که در بهترین حالت مورد آزمایش باعث کاهش85/7درصدی کدورت شد. افزایش درجه حرارت فاضلاب هم در کاهش کدورت نهایی آن مؤثر بود تا جایی که برای دوز مصرفی1/5گرم برلیتر کلروفریک گرم کردن نمونه فاضلاب تا 13 درجه سانتیگراد به همراه افزودن یک میلیلیتر اسید سولفوریک 1 نرمال برای یک لیتر فاضلاب سیال برش باعث افزایش حذف کدورت تا 81 درصد شد

Keywords:

فاضلاب سیال برش , آب صابون , انعقاد و لخته سازی , شکست امولسیون , محیط زیست