به کارگیری جاذبهای انرژی درسیستم های بازویی Outrigger دردوحالت متداول وطبقات آویخته ازبازوها

بارشد روزافزون شهرها و افزایش ارزش زمین ساختمان ها درارتفاع پیشروی کرده و نتیجه آن ساختمانهای بلند دزمینهای بامساحت کم می باشد ازطرف دیگر باتوجه به امکان وقوع زلزله های شدید درتمام نقاط جهان خطراین گونه زلزله ها را بایستی برروی ساختمان های بلند باتوجه به تعدادزیاد ساکنین آنها که میتواند منجر به فاجعه گردد درنظر گرفت درهمین راستابایستی سیستم های سازه ای خاص که ازجمله آن سیستم بازویی می باشد را جهت مهارنیروی زلزله درساختمان های بلند به کاربست این سیستم سازه ای دارای یک سیستم باربر جانبی درمرکز خود می باشد که به وسیله خرپاهای بازو مانند یا شاهتیرها به ستونهای خارجی متصل میشوند و به علت زیاد بودن عمق موثر سازه ای این نوع ساختمان ها سختی جانبی افزایش و به تبع آن تغییر مکان جانبی کاهش می یابد درحالیکه افزایش سختی ساختمان به معنی مقابله ی بیشتر با نیروهای زلزله و درنتیجه مقاطع بزرگتر جهت نیل به این هدف می باشد هدف این پژوهش امکان آویخته بودن طبقات ازتیرهای بازویی و به کارگیری جاذب های انرژی و بررسی رفتا این سیستم میباشد بطوریکه طبقات ازتیرهای بازویی بالایی خود اویخته و اتصال آن دسته طبقات به تیرهای بازویی واقع درتراز پایینی خود به وسیله جاذب های انرژی صورت گرفته است