نگاهی بر واژه های مرکب و مشتق مکان ساز در فارسی: رویکرد صرف شناختی
Publish place: Language Related Resaerch، Vol: 7، Issue: 3
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 1,148
This Paper With 21 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LRR-7-3_001
تاریخ نمایه سازی: 16 شهریور 1395
Abstract:
هدف از پژوهش حاضر بررسی ساخت اسم مکان در فارسی از رهگذر وندها و شبه وندهای اشتقاقی دال بر مکان میباشد که با وجود شباهت در کارکرد، به لحاظ معنایی کاملاً یکسان عمل نمی نمایند. برای نمونه پسوند «- زار» در فارسی علاوه بر اشاره به مفهوم مکان، به مفهوم کثرت چیزی نیز اشاره مینماید، مانند «گلزار، لالهزار»؛ در حالی که دیگر پسوندهای مکان ساز همانند «- ستان، - کده، - گاه و نمونههای دیگر» از این ویژگی معنایی برخوردار نیستند. گفتنی است به موازات فرآیند ذکر شده، دو فرآیند «ترکیب» و «اشتقاق - ترکیب» نیز در این زمینه مورد بررسی قرار می گیرند. به همین سبب نگارندگان در پژوهش پیش رو بر آن بودهاند تا با بهره گیری از سازوکارهای صرفی شناختی و دستاوردهای آن، همچون نظریهٔ مقوله بندی، مفهوم سازی و حوزه سازی به بررسی این گونه محدودیتهای معنایی ناظر بر عملکرد چنین پسوندهایی پرداخته و درنهایت به معرفی شاخص های شناختی دخیل در شکل گیری آنها بپردازند.
Keywords:
Authors
مهناز کربلائی صادق
دانشجوی دکتری زبان شناسی همگانی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد علوم و تحقیقات تهران، ایران
ارسلان گلفام
دانشیار زبان شناسی همگانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران