بررسی اقسام قرارهای قاطع دعوی و آثار حاکم بر آن ها
Publish place: The International Universal Iran Laws Congress
Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 2,788
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
LAWI01_189
تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1395
Abstract:
قراری که دعوا را در حدود موضوع خود خاتمه دهد و دادرس با صدور آن به نوعی فارغ از رسیدگی می شود را قرار نهایی یا قاطع دعوا گویند. این نوع قرارها بدون ورود به ماهیت دعوا صادر می گردد و پرونده را از دادگاه خارج می کند و گاه قاطع آن هم می باشد. این نوع قرارها غالباً به دنبال ایراد خوانده مانند ایراد به اهلیت و با سمت خواهان صادر می شود و گاه بنابر تقاضای خواهان مبنی بر استرداد دادخواست یا استرداد دعوا و یا رأساً از طرف دادگاه صادر می گردد. به عبارت دیگر این قرارهایی که بدون ورود در ماهیت دعوا صادر می شوند، مانند قرار قبول یا رد ایرادات که برخی از آنها به تنهایی قابل تجدیدنظر هستند و از این حیث شباهت به حکم دارند، مانند قرار عدم صلاحیت ذاتی، قرار سقوط دعوا و غیره. قرار نهایی با ایراد طرفین صادر می شود و گاهی نیز اگر موضوع جنبه عمومی داشته باشد، دادگاه رأساً مبادرت به صدور قرار می نماید؛ مانند قرار رد دعوا به لحاظ عدم اهلیت خواهان یا قرار عدم توجه دعوا به خوانده و قرار عدم صلاحیت ذاتی و غیره. قرارهای قاطع دعوا به قرارهایی اطلاق می شود که با صدور آن ها پرونده از دادگاه رسیدگی کننده به دعوا خارج می شود. این خصوصیت آن ها با یکی از خصوصیات حکم، مشترک است. از این رو در این مقاله به بررسی اقسام قرار قاطع دعوا و آثار حاکم بر آن ها می پردازیم.
Keywords:
Authors
سعید احمدیان
کارشناس ارشد حقوق خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد، یزد.
علی رادان جبلی
دکتری حقوق خصوصی، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان.
علی زارعشاهی
دکتری فقه و حقوق، عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد میبد، یزد.