واژه گزینی در نامه های نهج البلاغه و رویکردهای آن
Publish place: نخستین همایش ملی واژه پژوهی در علوم اسلامی
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 494
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
FNCLIS01_021
تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1395
Abstract:
انتخاب واژگانی مناسب با سیاق کلام و مقتضای حال موضوع و مخاطب، همیشه یکی از بایدهای یک اثر ادبی است؛ ارزش ذاتی لفظ به گزینش درست آن و کاربست آن دریافت تعبیر ادبی و سازگاری و همگونی آن با سایر الفاظ است که در این حالت کلام، ضرباهنگی پیدا می کند که از طریق این همگونی و انسجام و با موسیقی الفاظ و زیبایی تأثیر، اهمیت خود را کسب می کند. الفاظ امام (ع) در نامه های نهج البلاغه، طبقق قانون صرفی و نحوی جریان یافته و پایبند به قواعد اشتقاق است و دچار هنجار گریزی نیست. امام الفاظ نامه های خویش را فی البداهه و برحسب اتفاق و تصادف و سلیقه خویش انتخاب نمی کند، بلکه از میان واژه های مترادف و الفاظ شایع، واژه هایی را گزینش می کند که عاری از هرگونه غرابت، تنافر حروف، مخالفت با قیاس، قواعد صرفی، ابهام و پیچیدگی باشد، و الفاظ او، الفاظی مانوس، آشنا، دارای طنین، آهنگین، به صورت اصطلاحی مشخص، صحیح، شیوا، قوی و نرم و لطیف است.
Keywords:
Authors
مهدی عابدی جزینی
استادیار گروه زبان عربی دانشگاه اصفهان
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :