بررسی رابطه شیوه های فرزند پروری بر میزان خلاقیت کودکان مقطع ابتدایی شهرستان ارومیه

خلاقیت در لغت نامه روان شناسی پیرون چنین تعریف شده است، خلاقیت عبارت است از کنشهای اختراعی تخیل آفریننده که در آثار گتزل و ماکسن چیزی متفاوت از هوش معمولی است .هر چیزی که کودک انجام می دهد و یا می گوید می تواند خلاق باشد . در صورتی که دو مبنا را در معرض چشم داشته باشد . اول آنکه باید اساسا با کارهایی که کودک قبلا انجام داده و تمام چیزهایی که قبلا دیده یا شنیده است متفاوت باشند. دوم آنکه فقط نباید متفاوت باشد بلکه باید صحیح بوده در جهت رسیدن به یک هدف مفید باشد و به طریقی برای کودک جذاب و معنی دار باشد، اغلب روانشناسان که در زمینه خلاقیت مطالعه می کنند این دو مبنا را حساسیت و تازگی عنوان می کنند . در تحقیق انجام شده که جامعه آماری(96نفر) در بین مدارس نواحی 1و 2 ارومیه به طور تصادفی انتخاب شده طی پرسشنامه ای که شامل 30 سوال پنج گزینه ای به صورت کاملا مخالفم، مخالفم، نظری ندارم، موافقم، کاملا موافقم که سه سبک فرزند پروری (قاطع، استبدادی، سهل گیرانه )است و در بین 48 نفر والدین دانش آموزان پخش گردید تا شیوه فرزند پروری آنان در خانه که با فرزندان خود انجام می دهند چه تاثیری بر روی خلاقیت فرزندان آنها دارد .آیا موجب خلاقیت آنها می شود ویا مانع رشد خلاقیت در بین فرزندان آنها می شود و یا اصلا تاثیری بر خلاقیت و رشد آن ندارد و همچنین پرسشنامه که شامل 8 سوال توصیفی است در بین خود دانش آموزان که جمعیت آنها نیز 48 نفر بود پخش گردید تا با توجه به جوابهایی که خود دانش آموزان در مورد هر سوال می دهند میزان خلاقیت آنها را سنجید.

Keywords:

سبکهای فرزند پروری , خلاقیت , کودکان