بررسی هم معنایی گزاره ای، توصیفی و نسبی میان فعلهای ساده فارسی و متناظرهای معنایی مرکب آنها

پژوهش حاضر تحقیقی معنی شناختی است که به منظور بررسی معنایی فعلهای ساده زبان فارسی و متناظرهای مرکب معنایی آنها صورت گرفته است. در این بررسی، نگارنده طرز تلقی خود از فعل ساده و مرکب را ارایه می کند و پس از آن به انواع تناظر میان فعلهای ساده و مرکب می پردازد. در ادامه؛ پس از بحثی مختصر درباره هم معنایی و سه نوع از آن که در این پژوهش مبنای تحلیلها قرار می گیرند، یعنی هم معنایی گزاره ای هم معنایی توصیفی و هم معنایی نسبی، نگارنده می کوشد به صورت مستدل و با ارایه مثال مشخص می کند که از انواع سه گانه هم معنایی کدام نوع یا انواع میان فعلها ساده زبان فارسی و متناظرهای معنایی مرکب آنها برقرار است. پیکره مورد بررسی برای دستیابی به این هدف شامل گروهی از فعلهای سادل فارسی و دارای متناظرهای معنایی مرکب است که از فرهنگ هشت جلدی سخن برگرفته شده اند. با بررسی این پیکره که در انتها. در بخش پیوست آمده است، مشخص می شود که هم معنایی نسبی میان فعلهای مذکور به چشم نمی خورد، اما هم معنایی گزاره ای و توصیفی میان آنها برقرار است نتایج پژوهش حاضر می تواند برای آموزش بهینه معنی شناسی و آموزش زبان فارسی به غیر فارسی زبانان مفید باشد.

Keywords:

تحلیل معنایی , هم معنایی , هم معنایی گزاره ای , هم معنایی توصیفی و هم معنایی نسبی