مقایسه خودآگاهی هیجانی ،روابط بین فردی ،واقع گرایی وتحمل استرس درزنان مبتلا به بیماری اعتیاد وافرادسالم

Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 791

This Paper With 9 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

JR_RASS-1-2_006

تاریخ نمایه سازی: 19 شهریور 1396

Abstract:

اعتیاد یکی از مهم ترین مشکلات عصر حاضر است که در تمام کشورها گسترش یافته است. مصیبتی که میلیونها زندگی را ویران کرده و سرمایه ملی زیادی صرف مبارزه و یا جبران صدمات ناشی از آن شده است، به نحوی که به شمار قربانیان مصرف این مواد افیونی افزوده شده و با ایجاد عوارض مختلف روانی ،جسمانی ،فرهنگی ، خانوادگی ،اقتصادی ،کانون خانواده و سلامت جامعه را مورد تهدید قرار داده، بنابراینباید زمینه ای فراهم کرد تا روند پیگیری شناسایی و درمان، پیگیری به طور هدفمند طرح ریزی شود. هدف از این تحقیق شناسایی و تعیین رابطه بین هوش هیجانی افراد سالم با هوش هیجانی افرادی کهسوء مصرف مواد دارندو شناسایی افراد در معرض خطر اعتیاد و اقدام های پیشگیرانه لازم برای آنان.انتخاب نوع درمان و اقدام های حمایتی ، خدماتی ، مشاوره ای لازم برای معتادان می باشد .روش تحقیقتوصیفی علی مقایسه ای می باشد و تحقیق در محیط کلینیک ترک اعتیادشهرستان مشهد صورت گرفتهاست.نمونه شامل 30 نفر جنس مونث در دو گروه مجزا 15 نفر افراد معتاد و 15 نفر شخص سالم میباشد. که اشخاص معتاد از بین مراجعین به کلینیک ترک اعتیاد که حاضر به همکاری و شرکت در اینتحقیق شدندانتخاب و به مراجعین پرسشنامه 90 سوالی بار ، آن داده شد،روش تحقیق توصیفی ، علیمقایسه ای می باشد و با استفاده از آزمون های آمار و نرم افزار مینی تب صورت گرفته است که در نهایت فرضیه ها ثابت گردیده و نشان داده شد خودآگاهی هیجانی ،روابط بین فردی ،واقع گرایی وتحملاسترس افراد معتاد پایین تر از افراد عادی می باشد یعنی تفاوت معنی داری بین دو گروه مشاهده گردید با توجه به تحقیق حاضر و تحقیقات مشابه داخل وخارج کشور می توان نتیجه گرفت که مهارتهایی چون خودآگاهی هیجانی ،روابط بین فردی ،واقع گرایی وتحمل استرس عامل مهمی در بیماری اعتیاد استبنابراین راهبردهای آموزشی در افزایش خودآگاهی هیجانی ،روابط بین فردی ،واقع گرایی وتحمل استرس می تواند در عامل پیشگیری مدنظر قرار گیرد.

Keywords:

Authors

حسین مهدیان

دکتری روانشناسی ،عضوهیات علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد بجنورد

مرضیه سرگلی شاه خاصه

دانشجوی روانشناسی عمومی ،دانشگاه آزاد اسلامی ،واحد بجنورد،بجنورد ایران

شیرین انصاری مقدم

دانشجو دکتری روان شناسی سلامت ،دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج