مفسران معاصر و پیوند معنایی سوره های قرآن
Publish place: Journal Of Qur’ānic Researches، Vol: 15، Issue: 57
Publish Year: 1388
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 357
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JQR-15-57_001
تاریخ نمایه سازی: 23 دی 1396
Abstract:
پیوند معنایی سوره های قرآن، در میان مفسران معاصر، از اقبال نسبی برخورداربوده و هست . در زمره این مفسران، نامورانی چونان شیخ محمد عبده، رشید رضا،مراغی، صابونی، سید قطب، عزت دروزه، سعید حوی، ثنوی، فراحی، اصلاحی،طباطبایی، جوادی آملی و ... را می توان مشاهده کرد.عوامل گوناگونی در این رویکرد که البته در پیشینه تفسیری بی سابقه نبود تاثیر گذار بود: در میان این زمینه های ذهنی اجتماعی، شاید نکات زیر برجستهمی نماید:*پراکنده نمایی قرآن، دستاویزی برای برخی مستشرقان بود و هست تا به اظهاراتی چونان فاقد تجانس، انسجام، و ... از قرآن یاد کنند و وجوه اعجاز بیانی کلام خداوند را با چالش مواجه سازند. مفسران معاصر، که دغدغه پاسخ به شبهات نو را داشته و دارند، با پی گیری نظریه وحدت موضوعی در هر سوره، تلاش ورز یدند که هم در منظر نظری و هم در تطبیقات تفسیری، از موضوع و رویکرد واحد در هر سوره به دفاع برخیزند و با این وضع از سوال و شبهه یاد شده پاسخ دهند. *گرایش ها و رویکردهای نظام واره و سیستماتیک به قرآن، پایگاه دیگری برای نظریه وحدت موضوعی سوره های قرآن بود. این که معارف قرآن که در هزاران آیه گرد آمده اند در یک نظم واره درونی قرار داشته، کهکشان معارف وحی، چونان حقایق هستی، در مدارهای مشخص حرکت می کنند. این مبنای اندیشگی، موجب پاره ای از رویکردهای تفسیری شد . از جمله می توان اقبال به نظریه وحدتموضوعی سوره های قرآن را اشارت داشت.
Authors