غم و نمود آن در ترانه های باباطاهرهمدانی
Publish place: National Colloquium on the Millennium of Babataher
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 307
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MAFAKHERCONF01_073
تاریخ نمایه سازی: 16 تیر 1397
Abstract:
غم یکی از بن مایه های اصلی عرفان و ادبیات عرفانی است که به صورت های مختلف در آثار ادبا و عرفا نمود یافته است. گاهی به شکل شکوه از یار و بی وفایی او و گاهی گله از غدر و مکر روزگار و دهر و گاهی به شکل غم حاصل از درد فراق و هجران. عارفان و ادیبان بسیاری در آثار خود غم را به کار برده اند. باباطاهر در زمره نخستین گویندگانی است که غم در دوبیتی های او بسامد بالایی دارد. غم او غمی است عارفانه و عاشقانه که منبعث از ترک دنیا و مافیه است. غم باباطاهر غمی است پسندیده نه مذموم. نویسندگان این سطور در این پژوهش غم و اشکال آنرا در دوبیتی های باباطاهر، بررسی و تحلیل نموده اند و به این نتیجه رسیده اند که باباطاهر علیرغم آن که دلسوخته از غم عشق است ولی باز هم خواهان ماندگاری این عشق در وجود خود است و در پی رهایی از آن نیست. او این غم را ترحیب می نماید و قدومش را مبارک می شمرد. اگر باباطاهر در ابیاتی، از غم دنیا نیز سخن گفته است این غم و گلایه، نه از محبت دنیا و توجه به نعمت های آن است، بلکه ناشی از بی مهری و ناسازگاری دنیا در افکندن حجب فراق و حرمان بین او معشوق است.
Authors
حسین یزدانی
دانشیار دانشگاه پیام نور مرکز تحصیلات تکمیلی تهران
لیلا دهش
دانشجوی دکتری زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور مرکز تحصیلات تکمیلی تهران