ارایه مدل مدیریت اینرسی سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی

سازمانها به ویژه در بخش عمومی معمولا ایستا و یکنواخت باقی می مانند تا زمانی که ادامه این وضعیت دیگر امکانپذیر نباشند یا به وسیله نیروهای خارجی تغییر کنند. این مسیله ریشه در بیتحرکی سازمانی و یا به عبارتی اینرسی سازمانی دارد. هدف این پژوهش، ارایه مدل مناسب برای مواجهه درست با اینرسی سازمانی در دانشگاه علوم پزشکی خراسان شمالی است. جامعه آماری شامل کلیه پرسنل سازمان مربوطه است که با استفاده از فرمول کوکران، 170 نفر به صورت نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار شامل، مطالعات کتابخانه ای و پرسشنامه بود. با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی در نرم افزارهای AMOS و SPSS، بررسی روایی و پایایی ابزار پژوهش و تحلیل رگرسیون و معادلات ساختاری انجام شد. میانگین امتیاز همه عوامل بالاتر از 3 بود که بیشترین مقدار مربوط به مدیریت دانش و کمترین مقدار مربوط به عوامل روان شناختی میباشد. پس از اطمینان از روایی و پایایی ابزار پژوهش، با بررسی داده های پرسشنامه مدل معادلات ساختاری حاصل شده و با تجزیه و تحلیل آن، مدل نهایی پژوهش به دست آمد. مدل مدیریت اینرسی سازمانی دارای چهار عامل مدیریت دانش، اقدامات زمینهساز تغییر، مدیریت تغییر و ملاحظات روانشناختی است که در آن عوامل مدیریت دانش و ملاحظات روانشناختی باعث بهبود اقدامات زمینه ساز تغییر و مدیریت تغییر میشوند. اقدامات زمینه ساز تغییر نیز بر مدیریت تغییر تاثیرگذار هستند.

Keywords:

اینرسی سازمانی , تغییر و تحول سازمانی , مدیریت تغییر , دانشگاه علوم پزشکی