واکاوی بن مایه های استبدادستیزی در اشعار امیرهوشنگ ابتهاج
Publish place: First International Literature Conference: Empathy Language
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 417
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
KHABAR01_013
تاریخ نمایه سازی: 5 آذر 1397
Abstract:
مطالعه آثار ادبی این امکان را برای ما فراهم می سازد تا بیش از پیش با فضای فکری جوامع در همه سطوح آشنا شویم. در ایران، انقلاب مشروطه و کودتای 28 مرداد 1332 در کنار تحولاتی که در سطح جامعه پدید آورد، در عرصه ادبیات نیز بی تاثیر نبود و با طرح مضامین اجتماعی، موجب تحول و تغییر سبک ادببات شد. از جمله این مضامین مبارزه با استبداد حاکم بر جامعه بود. امیرهوشنگ ابتهاج، از جمله شاعران این دوره است که در راه اعتلای آزادی و نکوهش استبداد پیشگام شد و ادبیات متعهد و ملتزم را در مسیر جامعه گرایی و مردم باوری رونق بخشید. بن مایه های استبدادستیزی در اشعار امیرهوشنگ ابتهاج را می توان در موارد زیر خلاصه کرد:1) نابرابری اجتماعی، 2) آشکارساختن خفقان جامعه، 3) مبارزه با استبداد، 4) دعوت به آزادی، 5) گرامیداشت مبارزان راه آزادی (مرتضی کیوان قزوینی، ناظم حکمت)، 6) برقراری صلح و آرامش در جهان، 7) بهره گیری از سمبول برای بیان اندیشه های اجتماعی (شب، چراغ، صبح سپیده و سحر ، خورشید آفتاب ، جنگل، دریا، کبوتر، خروس، جغد، رنگ سیاه و سپید، رنگ سبز و سرخ).
Keywords:
Authors
زینب مهدوی
کارشناسی ارشد رشته زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه حکیم سبزواری