تحلیل و ردیابی مکانیسم دفاعی فرافکنی و مولفه های آن با تکیه بر قصاید ناصر خسرو
Publish place: Sixth National Conference on Literary Studies A new look at contemporary narrative literature
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 489
This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
MATNPAGOOHI06_117
تاریخ نمایه سازی: 18 اسفند 1397
Abstract:
از دیرباز، علم روان شناسی با ادبیات گره خورده است و می توان در آثار شاعران و نویسندگان، مفاهیم روان شناسی را یافت. فرافکنی یکی از این مفاهیم است که برای اولین بار در آثار زیگموند فروید ظهور کرد. فرافکنی یکی از مکانیسم های پدافندی (دفاعی) روان شناسی است که از طریق آن می توان به ضمیر و درون هر کسی پی برد و شناخت نسبی از شخصیت وی به دست آورد. یکی از شاعران و اندیشمندان بزرگ ایران زمین که به جنبه های روان شناختی رفتار انسان توجه دارد، ناصر خسرو قبادیانی است. تا آن جا که در جای جای آثار منظوم و منثور او به ویژه در قصاید او تحلیل های روان شناختی و حتی برخی از مسایل و مفاهیم نوین این دانش نظیر خود فریبی، توجیه، فرافکنی و ... به کرات مشاهده می شود. این جستار با تکیه بر رویکرد توصیفی تحلیلی و با هدف واکاوی و تحلیل ساز و کار دفاعی فرافکنی و مولفه های آن با تکیه بر قصاید ناصر خسرو صورت پذیرفته است. دستاورد پژوهش حاکی از آن است که شاخصه ها و مولفه های فرافکنی به کار رفته در قصاید ناصر خسرو شامل مواردی از جمله: نقد فرافکنی بر قضا و قدر، ذم و نکوهش فرافکنی بر روزگار و تغییر زمانه و نقد فرافکنی بر دیگران می شود. بنابراین فرافکنی و مولفه های آن را می توان یکی از مشخصه های بارز شعری این شاعر بزرگ دانست.
Authors
موسی اسلامی موخر
کارشناس ارشد زبان و ادبیات فارسی