تفسیر به رای؛ چیستی و چرایی
Publish place: Journal of Quran and Hadith Studies، Vol: 1، Issue: 2
Publish Year: 1387
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 667
This Paper With 17 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_QHS-1-2_003
تاریخ نمایه سازی: 18 اسفند 1397
Abstract:
در بحث روش های تفسیری، مسیله تفسیر به رای پیوسته یکی از لغزشگاه های خطیر در امر تفسیر قرآن بوده است. خاستگاه این موضوع که بعضا با عناوین مشابه دیگری همچون قول به رای یا تکلم به رای از آن یاد می شود، مجموعه روایاتی است که در جوامع روایی و متون تفسیری فریقین نقل شده و همواره اندیشه مفسران را به خود مشغول ساخته است. لحن بسیار تهدیدآمیز این روایات که از یک سو، عامل تفسیر به رای را تا سر حد کفر و مستوجب آتش دوزخ شدن پیش می برد و از سوی دیگر، نتیجه این نوع تفسیر را ولو صحیح، بدون ارزش و اعتبار علمی می داند، هر پژوهشگر مسلمانی را وامی دارد درباره سند و حدود دلالت روایات وارد در این زمینه تامل کند؛ به ویژه آنکه قرآن کریم با تعابیر مختلف نظیر افلا یتدبرون القرآن... (نساء: 82 و محمد: 22) و کتاب انزلناه الیک مبارک لیدبروا آیاته ولیتذکر الو الالباب (ص: 29 ) و نظایر آن لزوم تدبر و تعمق در قرآن را به همگان گوشزد می کند. این بدان معناست که ما همان طور که مامور به تدبر در قرآن هستیم، باید خود را از آفت هولناک تفسیر به رای در امان نگاه داریم. مطمینا اگر معنای تفسیر به رای واکاوی شود، خود به خود مفهوم صحیح تفسیر و تدبر در قرآن روشن خواهد شد. این جستار بر آن است که به دو سوال اساسی زیر پاسخ گوید: الف. روایات ناهی از تفسیر به رای و نظایر آن تا چه حد دارای اعتبار است ب. حدود دلالت این روایات و وجه تمایز تفسیر به رای از تدبر مورد تاکید قرآن چیست
Keywords:
Authors
عباس تقویان
استادیار رشته علوم قرآن و حدیث دانشکده الهیات، معارف اسلامی و ارشاد دانشگاه امام صادق (ع)