نگرشی تحلیلی بر فرزند کشی در حقوق کیفری جمهوری اسلامی ایران
Publish place: National Conference on Crime Prevention in the Field of Criminal Law Studies, Social Sciences and Law Enforcement
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 575
This Paper With 11 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICDSCONF01_167
تاریخ نمایه سازی: 29 اردیبهشت 1398
Abstract:
با شنیدن واژه فرزندکشی معمولا قتل کودک به وسیله ی پدر به ذهن متبادر می شود. قتل فرزندان توسط پدران که غالبا هم باخشونت و سنگدلی همراه است وجدان عمومی را آزرده و احساسات افراد جامعه را جریحه دار می نماید. اما همچنان که رابطهابوت از بدو تولد یا حتی قبل از آن تا زمان مرگ بین ابوین و فرزند برقرار است لذا فرزندکشی اعم خواهد بود از قتل جنین،نوزاد، کودک و بزرگسال که البته نمود و بروز آن بیشتر در قتل نوزاد و کودک بوده و حساسیت افراد جامعه را نیز برانگیخته و باتوجه به آسیب پذیری و وابستگی کودکان به والدینشان اهمیت پرداختن به موضوع دو چندان می گردد.از نظر عدالت قضایی، فرزندکشی نه اینکه به ظاهر نباید موجب انتفاء قصاص گردد بلکه از دید و منظری دیگر باید پذیرفت کهفرزند در پناه پدر و جدپدری است و مامن و تکیه گاه نمی تواند خود عامل قتل و از بین بردن امنیت باشد اگر از نظر فقه استدلالمی شود که پدر سبب وجودی فرزند است چگونه پدر بتواند باعث قتل فرزند بشود از منظر حقوقی، چگونه پذیرفتنی است کهمسبب ایجاد امنیت یا کسی که باید امنیت را برای فرزند مهیا کند با سلب امنیت- آن هم مهمترین بخش آن یعنی جان- ازمجازات مشابه که برای دیگران قایلیم مبرا نموده و او را آزاد نماییم ما در این مقاله از منظر حقوق به موضوع فرزندکشی در حقوق کیفری ایران نگاه خواهیم کرد و مسایلی چون قتل فرزند توسطپدر و مجازات فرزندکشی که به اعتقاد خیلی ها باعث تجری پدران در قتل فرزند شده و اینکه چرا قانونا پدری که مرتکب قتلعمدی فرزند خود شده قصاص نمی شود و مورد نقد و بررسی قرار می دهیم.
Authors
محمدجواد پورحسینی
استادیار گروه حقوق دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آ باد
احسان صادقی
دانش آموخته کارشناس ارشد حقوق جزا و جرم شناسی دانشگاه آزاد اسلامی، واحد خرم آباد
مریم شاکرمی
کارشناس حقوق قضایی