هماهنگی آوایی در دو جزء 16 و 17 قرآن کریم بر اساس نظریه ی موریس گرامون
Publish place: Journal of Quranic Literature، Vol: 5، Issue: 1
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 511
This Paper With 27 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_PAQ-5-1_001
تاریخ نمایه سازی: 11 تیر 1398
Abstract:
چکیده گاهی تکرار واج ها و هجاها با اندیشه و مفهوم مولف تناسب دارد و به همین سبب برجستگی و تشخص در کلام و متون ادبی را افزون و مخاطب را جذب میکند. تکرار صامتها و مصوتها تحت عنوان هماهنگی آوایی، قدرت القای معانی خاصی را دارند که زبانشناس فرانسوی موریس گرامون به این مساله پرداخته و ابراز داشته است که شاعر و نویسنده با به کارگیری واژگانی که از واجهای مشابهای تشکیل شدهاند، تصاویر ذهنی خویش را بدون شرح جزئیات، به خوبی تداعی میکنند. پژوهش حاضر با تکیه بر نقد فرمالیست و نظریهی گرامون با روش توسعهای- کاربردی، دو جزء مبارکهی 16 و 17 قرآن کریم را مورد بررسی قرار داده و بیان میدارد که هماهنگی آوایی روشی است که میتواند به مولف کمک رساند که معنا را از طریق فرم و ساختار ادبی بدون اطناب کلام به مخاطب منتقل کند. نتایج این پژوهش حاکی از آن است که قرآن کریم نیز از این ویژگی برخوردار است و انتقال مقصود و معنا با تکرار واکهها و همخوانها، تاثیر ژرفی بر خواننده گذاشته و وی را به سوی معنا رهنمون ساخته است؛ همچنین بررسیها نشان میدهد که بیشترین بسامد در میان واکهها، مختص واکهی درخشان برای بیان عظمت و شکوه خدای متعال و در میان همخوانها، مختص همخوان سایشی میباشد که برای تداعی حس تشویش و اضطراب کافران و مشرکان به کار رفته است.
Keywords:
Authors
قاسم مختاری
دانشیار گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه اراک.
مریم یادگاری
دانشجوی دکتری رشته زبان و ادبیات عربی از دانشگاه اراک.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :