جستاری در آموزه های امامتی سه تن از راویان متهم به غلو و نشانه های باورپذیری آنها
Publish place: Emamat Pajouhi، Vol: 6، Issue: 20
Publish Year: 1395
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 403
This Paper With 48 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_EMAM-6-20_003
تاریخ نمایه سازی: 22 تیر 1398
Abstract:
راهیابی احادیث پرشمار راویان ضعیف یا متهم به غلو و دروغگویی به نگاشته های حدیثی شیعه و حتی معتبرترین آنها، پیامدهایی چون انکار آموزه های نهفته در احادیث این گروه و تردید در درستی برخی از آنها را به دنبال داشته است. چاره اندیشی در چگونگی رویارویی با این راویان و احادیث آنها، به ویژه آن دسته از احادیث که به گونه ای با باورهای پیوسته با امامت گره خورده اند، ازجمله بایسته های حدیثپژوهی به شمار می رود. در این مختصر کوشیدهایم با بازخوانی بخشی از میراث امامتی سه تن از راویان متهم به غلو: سهل بن زیاد، محمد بن سنان زاهری و محمد بن علی ابوسمینه، و تطبیق آنها با دیگر احادیث هممضمون و روایتشده از سوی راویان ثقه، همسویی این دو مجموعه و بالتبع، باورپذیر بودن دسته نخست را نشان دهیم.
Keywords:
Authors
سید علیرضا حسینی
مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی