ویژگیهای خلا نحوی در زبان فارسی /منصور شعبانی
Publish place: Language Studies، Vol: 7، Issue: 14
Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 520
This Paper With 26 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JLRZ-7-14_004
تاریخ نمایه سازی: 3 دی 1398
Abstract:
ویژگیهای خلا نحوی در زبان فارسی منصور شعبانی [1] تاریخ دریافت: 30/8/90 تاریخ تصویب: 20/5/92 چکیده این مقاله درصدد توصیف ویژگیهای خلا نحوی در زبان فارسی بر اساس مطالعات انجام شده در این زمینه در سایر زبانهاست. با بررسی خلا نحوی در زبان فارسی درمی یابیم که خلا نحوی در زبان فارسی دارای شباهتها و تفاوت هایی با خلا نحوی در سایر زبان هاست. ویژگیهای بارز خلا نحوی در زبان فارسی عبارتند از: وجود رابطه تقابلی بین عناصر باقی مانده در همپایه خلادار و عناصر متناظر در همپایه پیشین، امکان حذف برخی از عناصر درون گروه فعلی به همراه فعل، تکریری بودن خلا نحوی، ضرورت توازن آرایش سازهای در بند مرجع و بند خلادار، امکان وقوع خلا نحوی در ساختهای تفضیلی و هم چنین امکان وقوع آن در جایگاه میانی همپایه دوم و ضرورت همسانی مشخصههای زمان و عدم ضرورت مشخصههای مطابقه در همپایهها. واژه های کلیدی: خلا نحوی، تقابل، بند خلادار، باقی مانده، توازن [1] استادیار زبان شناسی همگانی، دانشگاه گیلان؛ mansour_shabani225@yahoo.com
Keywords:
Authors
منصور شعبانی
دانشگاه گیلان