مقایسه دو تکنیک SI و ACGIH - HAL در ارزیابی اختلالات اندام های فوقانی انتهایی وپیش بینی سندرم تونل کارپ در قصابان
Publish place: Journal of Ergonomics، Vol: 6، Issue: 4
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 519
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IEHFS-6-4_001
تاریخ نمایه سازی: 3 اسفند 1398
Abstract:
زمینه و هدف: اندام فوقانی انتهایی از مستعدترین نقاط بدن در بروز اختلالات اسکلتی عضلانی هستند؛ از این رو انتخاب بهترین تکنیک برای ارزیابی ریسک ارگونومیکی آنها بسیار مهم است. هدف مطالعه حاضر مقایسه دو تکنیک شاخص استرین (SI) و حد مجاز مواجهه برای سطح حرکات دست ( ACGIH-HAL ) و بررسی ارتباط آنها با شدت علایم سندرم تونل کارپ در قصابان است.روش کار: جمعیت مطالعه این پژوهش همه قصابان شهر همدان هستند. پس از مشاهده فعالیت های کاری آنها، ارزیابی ها با استفاده از هر دو تکنیک انجام شد. اندازه گیری شدت علایم سندرم تونل کارپ نیز با استفاده از پرسشنامه بوستون صورت گرفت و ضریب کاپا برای تعیین میزان توافق دو تکنیک استفاده شد. همچنین ارتباط میان سطوح ریسک پیش بینی شده به کمک دو تکنیک و شدت علایم سندرم تونل کارپ با تعدیل اثر متغیرهای فردی اثرگذار از قبیل سن، شاخص توده بدن و شاخص مچ دست، با استفاده از تحلیل رگرسیون مشخص شد. یافتهها: در این پژوهش، 152 قصاب ارزیابی شدند. تکنیکهای SI و ACGIH- HAL به ترتیب 76 و 102 مورد را با ریسک کم (69 مورد مشابهت)، 40 و 27 مورد را با ریسک متوسط (8 مورد مشابهت و 36 و 23 مورد را با ریسک بالا (18 مورد مشابهت بررسی کردند. ضریب کاپای دو تکنیک 36/ 0 به دست آمد ( 0/ 001> P). با تعدیل اثر فاکتورهای فردی، هر دو تکنیک ارتباط معناداری با شدت علایم سندرم تونل کارپ داشتند، اما ارتباط تکنیک SI بالاتر بود. نتیجه گیری: تکنیک SI در مقایسه با تکنیک ACGIH - HAL برآورد بالاتری از ریسک دارد و به نظر می رسد قدرت پیش بینی کنندگی تکنیک SI بیشتر از تکنیک ACGIH- HAL باشد
Keywords:
Authors
فخرالدین قاسمی
استادیار، گروه ارگونومی، مرکز تحقیقات ایمنی و بهداشت شغلی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
کامران غلام زاده
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرف های، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان،همدان، ایران
امین دوستی ایرانی
استادیار، گروه اپیدمیولوژی، مرکز تحقیقات علوم بهداشتی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان، همدان، ایران
رامین رحمانی
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مهندسی بهداشت حرف های، کمیته تحقیقات دانشجویی، دانشکده بهداشت، دانشگاه علوم پزشکی همدان،همدان، ایران