جایگاه اقرار مرکب و مقید در حقوق ایران و فرانسه
Publish Year: 1397
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 4,435
This Paper With 13 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
IJCONF02_028
تاریخ نمایه سازی: 6 اسفند 1398
Abstract:
اگر کسی در مقام دفاع از دعوا بگوید طلب خواهان را پرداخته ام ؛ اگرچه لفظ اقرار مرکب نیست، معنای آن مرکب از دو جزء است: یکی مدلول مطابقی، یعنی پرداخت دین و دیگری مدلول التزامی، یعنی مدیون بودن اهداف این پژوهش، بررسی اقرار مرکب و مقید در حقوق ایران و فرانسه و جایگاه اقرار در حل و فصل دعاوی می باشد و روش این پژوهش، توصیفی تحلیلی می باشد. از نتایج این پژوهش آن است که با توجه به قانون مدنی و اصول حقوقی و فقهی و برخی از آرای معتبر فقهی، تجزیه ناپذیری اقرار موجه می باشد و در حقوق فرانسه، حسب متون قانونی و آرای حقوقدانان و رویه قضایی، قاعده تجزیه ناپذیری اقرار پذیرفته شده و جز در موارد استثنایی تجزیه اقرار به ضرر مقر منع شده است که با وجود عدم تصریح نسبت به اقرار مرکب معنوی، حکم تجزیه ناپذیری آن به خوبی استنباط می شود.
Authors
بهاره جهانگیری
دانشجوی کارشناسی ارشد، خصوصی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد دورود