نقش و تاثیر واکسن ها در کاهش مقاومت میکروبی

نقش واکسن ها در مقابله با مشکل مقاربت ضدمیکروبی AMR در حال ارزش گذاری روز افزون است. واکنسن ها با کاهش نیاز به داروهای ضدمیکروبی می توانند شیوع مقاومت را کاهش داده و با کاهش تعداد کل موارد مقاومت می توانند تاثیر آن را کاهش دهند. از طریق کاهش تعداد عوامل بیماری زا که ممکن است مسئول یک سندرم بالینی خاص باشند، در واکسن ها ما را به سمت استفاده از طیف باریک تری از آنتی بیوتیک ها برای درمان های تجربی یا امپریکال، هدایت کنند این اثرات ممکن است با ایجاد ایمنی در جمعیت تقویت شود، و این امر باعث حمایت از افراد واکسینه نشده در جمعیت نیز می شود. از آنجا که بیشتر انتخاب ها برای مقاومت به دلیل انتخاب اعضای رهگذار فلور طبیعی وجود دارد، واکسیناسیون می تواند فشار را برای مقاوت شدن حتی درعوامل بیماری زا که در واکسن وجود ندارد کاهش دهد. برخی از واکسن ها اثرات نامتناسب بر روی لاین های مقاوم به دارو در گونه های هدف داشته اند واین مسئله می تواند به عنوان فایده ای در طراحی واکسن بصورت آگاهانه استفاده شود. ما اثرات واکسن های فعلی را در کنترل AMR یا میکروارگانیزم های مقاوم به دارو توصیف می کنیم، به بررسی برخی از واکسن های در حال توسعه با پتانسیل کنترل مقاومت به درو در میکروب ها و بحث در مور استراتژی های تقویت این مزایا می پردازیم.