سقوط ارزش ریال، وقتی عددها به زندگی واقعی تبدیل می شوند

سقوط ارزش ریال فقط یک خبر اقتصادی روی کاغذ نیست، اتفاقی است که آرام و بی صدا وارد زندگی روزمره مردم می شود. وقتی قیمت ارز بالا می رود، اولین واکنش بازارها شاید روی تابلوهای صرافی دیده شود، اما اثر واقعی آن خیلی زود سر سفره ها، در مغازه ها و حتی در تصمیم های کوچک روزانه خود را نشان می دهد. ریالی که هر روز ضعیف تر می شود، قدرت خرید را آب می کند و فاصله بین درآمد و هزینه را عمیق تر.

برای خانواده ای که حقوقش ثابت مانده، سقوط ریال یعنی انتخاب های سخت تر. خریدهایی که قبلا ساده بودند، حالا به حساب وکتاب های چندباره نیاز دارند. کالاهای وارداتی گران تر می شوند، اما ماجرا به همین جا ختم نمی شود، مواد اولیه، حمل ونقل و خدمات هم بالا می روند و موج گرانی به همه چیز سرایت می کند. اینجاست که تورم فقط یک اصطلاح اقتصادی نیست، بلکه فشاری روانی و دائمی می شود.

در چنین شرایطی، اعتماد مردم به آینده اقتصادی آسیب می بیند. بسیاری ترجیح می دهند دارایی های خود را به شکل های امن تری نگه دارند؛ از طلا و ارز گرفته تا خرید کالاهایی که فکر می کنند فردا گران تر خواهند شد. همین رفتارها، ناخواسته به بی ثباتی بیشتر بازار دامن می زند و یک چرخه نگران کننده شکل می گیرد.

کارشناسان دلایل مختلفی برای سقوط ارزش ریال مطرح می کنند، از تحریم ها و محدودیت های ارزی گرفته تا کسری بودجه و سیاست های ناپایدار اقتصادی. اما برای مردم، دلیل ها کمتر از نتیجه اهمیت دارد. آنچه دیده می شود، کاهش امید به بهبود سریع اوضاع است.

سقوط ارزش ریال، هشداری جدی است، هشداری که می گوید اقتصاد فقط با آمار و بخشنامه درمان نمی شود. ثبات، شفافیت و تصمیم هایی که زندگی واقعی مردم را در نظر بگیرند، تنها راه بازگرداندن اعتماد و آرامش به جامعه اند. بدون آن، عددها هر روز کوچک تر می شوند و نگرانی ها بزرگ تر.

علی نجفی ،خراسان رضوی ،چناران