خلاقیت کودکان در ریاضیات را منجمد نکنیم!

ریاضیات جزو آن دسته علوم پایه ای است که خلاقیت را پرورش می دهد، از آن علم هایی ست که در همه علوم کاربرد دارد، مثل بعضی عناصری چون اکسیژن که همه جا، هر جا که هستی، وجود دارد، هست؛ دوست داشته باشیم یا نه، ریاضیات همه جا سرک می کشد، که اگر نباشد یک جای کار می لنگد .اما جای تاسف دارد که گاهی در مدارس و توسط معلمان دوره دیده؛ خلاقیت دانش آموزان در ریاضیات، کور می شود؛ زیرا آنان را اسیر راه حلهایی می نمایند که خودشان آموخته اند و شاید از بر کرده اند؛ بعلت همین چهارچوب بی اساس، بسیاری از دانش آموزان در زمینه ریاضیات سرخورده می شوند؛ اکثر معلمانی که خود تنها یک راه حل برای مسائل ریاضی می دانند؛ به راه حل های خلاقانه دانش آموزان توجه نمی کنند و گاهی خط قرمزی روی آن می کشند تا خط بطلانی باشد بر خلاقیت؛ زیرا خودشان راه دیگری را نیاموخته اند؛ خودشان هیچگاه سعی نکرده اند راه حل جدیدی کشف کنند و در چارچوب یک راه حل، خود و دانش آموزان خود را اسیر می کنند؛ یک مسئله ریاضی ممکن است با روش های گوناگون به راه حلهای متفاوت، به اثبات و یا پاسخ صحیح منتهی شود.

جا دارد آموزش و پرورش در استخدام معلمان بویژه معلمان ابتدایی که تخصص ویژه در زمینه ریاضیات ندارند و نیز محتوای دوره های آموزشی تجدید نظر نمایند؛ معلمان ریاضی که فقط راه حل های خود را ( با استناد به حل المسائل و ... ) از دانش آموز قبول می نمایند و حتی در مورد راه حلهای ارائه شده دانش آموزان تفکر هم نمی کنند، نمی توانند معلمان شایسته ای باشند؛ گاوس وقتی ده سال بود مجموع اعداد از 1 تا 100 را در چند ثانیه با راه حل خلاقانه اش بدست آورد، معلم او بجای اینکه مانند بعضی معلمان کنونی که به راه حل های غیر از راه حل خودشان نگاه هم نمی کنند( چرا که در اکثر مواقع از آن سر در نمی اوردند)؛ از راه حل او شگفت زده شد و این راه حل برای همیشه در تاریخ ریاضیات و کتابهای درسی به یادگار ماند. البته ذکر این نکته ضروریست که تعدادی معلمان هم هستند که با روی باز از راه حلهای دانش آموزان استقبال می کنند و موجب انگیزه دو چندان کودکان برای تمرکز در زمینه ریاضیات می شوند و شایسته قدردانی اند!