اعتیاد بیماری چند وجهی

اعتیاد را (بیماری چندوجهی)می نامند 

چون تنها یک عامل یا جنبه ندارد و در بروز، تداوم و درمان آن مجموعه ای از عوامل (زیستی، روانی، اجتماعی و فرهنگی)دخیل اند. درواقع اعتیاد نتیجه ی تعامل پیچیده ی بدن، ذهن و محیط است. بیایید این ابعاد را جداگانه ببینیم:

 وجه زیستی (بیولوژیکی)

- مواد مخدر بر (سیستم پاداش مغز) و انتقال دهنده های عصبی مانند (دوپامین) اثر می گذارند. 

- با مصرف مکرر، مغز (وابسته) به ماده می شود و بدون آن نمی تواند به صورت طبیعی احساس لذت کند. 

عوامل (ژنتیکی) نیز می توانند افراد را نسبت به اعتیاد مستعدتر کنند.

وجه روانی

- بسیاری از مبتلایان دارای مشکلاتی مانند (افسردگی، اضطراب، کمبود اعتماد به نفس)یا (تجربیات تلخ زندگی) هستند. 

- ماده برای آنان وسیله ای برای (فرار از دردهای روانی) یا (خوددرمانی)می شود. 

- به مرور، کنترلی بر میل مصرف از دست می رود و وابستگی روانی شکل می گیرد.

وجه اجتماعی

- محیط خانوادگی نابسامان، (دوستان مصرف کننده)، (فشارهای اقتصادی و اجتماعی) و نبود حمایت اجتماعی از عوامل مهم اند. 

- جامعه ای که فرصت رشد، اشتغال یا تخلیه هیجانات سالم را ندهد، زمینه را برای گرایش به مواد فراهم می کند.

 وجه فرهنگی و معنایی

- در برخی فرهنگ ها (نگرش به مصرف مواد)، (شرم یا ننگ اجتماعی)، یا حتی (باورهای غلط درباره قدرت مواد)نقش دارد. 

- نگاه فرهنگی به اعتیاد می تواند تعیین کند آیا فرد به دنبال درمان می رود یا آن را پنهان می کند.

نتیجه گیری

به دلیل وجود این ابعاد گوناگون، درمان اعتیاد فقط با دارو یا فقط با مشاوره ممکن نیست؛ بلکه باید شامل (درمان های پزشکی، روان درمانی، حمایت خانوادگی و اجتماعی، و اصلاح نگرش ها) باشد. 

به همین خاطر گفته می شود:

 «اعتیاد بیماری ای زیستی–روانی–اجتماعی است.»