ذهنیت رشد

ذهنیت رشد، باور عمیق به قابلیت پرورش و شکوفایی توانایی هاست. این دیدگاه زیبا به کودکان می آموزد که چالش ها نه موانع، بلکه فرصت هایی برای قدرتمند شدن هستند و هر اشتباه، بخشی ضروری از فرآیند یادگیری است. مفهوم «هنوز» — هنوز بلد نیستم، هنوز موفق نشده ام — در حکم عصای جادویی است که ناتوانی موقت را به وعده ای برای رشد تبدیل می کند.

در این سفر، تاب آوری مهم ترین دستاورد است. تاب آوری یعنی ایستادن دوباره پس از هر زمین خوردن، با بینشی عمیق تر و اراده ای قوی تر. این ویژگی نه از مسیر هموار، که از سنگلاخ تجربه های دشوار پدید می آید. راز پرورش این تاب آوری، در تمرین «تامل هوشمندانه» نهفته است؛ مکثی آگاهانه پس از هر تلاش برای پرسیدن: «از این تجربه چه آموختم؟»

همچنین، ذهنیت رشد کودکان را تشویق می کند که به جای همنوایی و دنباله روی بی چون وچرا، «دیوار آتش» اندیشه ی مستقل خود باشند. این به معنای حفظ اصالت، پرسشگری جسورانه و مقاومت در برابر فشارهای بیرونی برای یکسان شدن است. موفقیت واقعی از مسیر کشف صدای درونی خود و شجاعت متفاوت بودن می گذرد. آنها می آموزند که ارزشمندترین موفقیت ها نه در تطبیق، که در ابداع و ایستادگی بر باورهای شخصی رقم می خورد. پرورش این نگرش، بهترین هدیه به کودکان است؛ سرمایه ای ابدی برای ساختن زندگی ای اصیل، مقاوم و سرشار از شکوفایی.

بااحترام 

موسس کودکستان و آکادمی علمی آموزشی ایران