گمنامان همیشه حاضر؛ تبیین نگاه امامین انقلاب به سربازان گمنام

---

 

امنیت، از بنیادی ترین نیازهای هر جامعه و شرط لازم برای پیشرفت، استقلال و آرامش عمومی است. در منطق انقلاب اسلامی، امنیت نه یک امر تزئینی و نه صرفا یک مقوله اداری، بلکه ضرورتی حیاتی برای حفظ هویت، استقلال و کرامت ملی است. در این چارچوب، نقش نیروهای اطلاعاتی و امنیتی که در ادبیات انقلاب با عنوان «سربازان گمنام» شناخته می شوند، جایگاهی ویژه و تعیین کننده دارد؛ جایگاهی که از نگاه امامین انقلاب، بیش از آنکه با قدرت و نمایش همراه باشد، با اخلاص، مسئولیت پذیری و مجاهدت خاموش معنا می یابد.

امام خمینی(ره) از نخستین روزهای پیروزی انقلاب اسلامی، نسبت به خطر نفوذ، توطئه و ضربه زدن به اصل نظام هشدار دادند. ایشان حفظ انقلاب را «اوجب واجبات» دانستند و بر این باور بودند که هر آنچه این اصل را تهدید کند، باید با هوشیاری و قاطعیت دفع شود. در این نگاه، فعالیت اطلاعاتی نه ابزاری برای سلطه، بلکه وظیفه ای شرعی و انقلابی برای صیانت از مردم و نظام اسلامی است. امام خمینی بارها بر لزوم تقوا، پرهیز از ظلم، رعایت حقوق مردم و خلوص نیت در مسئولیت های امنیتی تاکید کردند و هشدار دادند که انحراف در این حوزه، می تواند به بی اعتمادی عمومی و آسیب به انقلاب بینجامد.

امنیت بی نام؛ جایگاه سربازان گمنام در اندیشه امام خمینی و رهبر انقلاب

در اندیشه امام راحل، «گمنامی» یک ویژگی تصادفی یا تحمیلی نیست، بلکه انتخابی آگاهانه و برخاسته از روحیه جهادی است. کسی که برای خدا و حفظ مصالح عمومی اقدام می کند، نیازی به دیده شدن ندارد. از این منظر، سرباز گمنام کسی است که امنیت جامعه را بر نام و اعتبار شخصی ترجیح می دهد و در سکوت، مسئولیتی سنگین را بر دوش می کشد؛ مسئولیتی که اگرچه کمتر دیده می شود، اما آثار آن در ثبات و آرامش کشور آشکار است.

این نگاه در اندیشه رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز با صراحت و عمق بیشتری تداوم یافته است. ایشان بارها نیروهای اطلاعاتی و امنیتی را از ارکان اصلی حفظ اقتدار و استقلال کشور دانسته و تاکید کرده اند که بسیاری از موفقیت ها و پیشرفت ها، مرهون تلاش های پنهان و بی ادعای این نیروهاست. رهبر انقلاب با ترسیم واقع بینانه ای از شرایط امروز جهان، تصریح کرده اند که جمهوری اسلامی ایران در معرض انواع تهدیدهای پیچیده، ترکیبی و چندلایه قرار دارد؛ تهدیدهایی که صرفا نظامی نیستند، بلکه حوزه های فکری، رسانه ای، اقتصادی و اجتماعی را نیز دربر می گیرند.

در چنین شرایطی، نقش سربازان گمنام صرفا مقابله با تهدیدهای کلاسیک امنیتی نیست، بلکه شناسایی، پیش بینی و خنثی سازی طرح هایی است که با هدف تضعیف اعتماد عمومی، ایجاد ناامیدی، اختلاف افکنی و نفوذ در اراده ملی طراحی می شوند. رهبر انقلاب بر هوشمندی، بصیرت، دقت و پیش دستی در این عرصه تاکید کرده و اخلاق مداری را خط قرمز فعالیت های اطلاعاتی دانسته اند. از نگاه ایشان، امنیت پایدار تنها زمانی محقق می شود که در کنار کارآمدی، عدالت، قانون گرایی و احترام به حقوق مردم نیز رعایت شود.

مجاهدت در سکوت؛ تبیین نگاه امامین انقلاب به سربازان گمنام

تفاوت مهم اندیشه امامین انقلاب با بسیاری از رویکردهای رایج امنیتی در جهان، در پیوند عمیق امنیت با مردم است. در این نگاه، امنیت واقعی از دل همراهی و اعتماد عمومی شکل می گیرد، نه از ترس و فشار. سربازان گمنام، برخاسته از متن مردم اند و ماموریت اصلی آنان، حفاظت از آرامش، جان، مال و حیثیت همین مردم است. به همین دلیل، گمنامی آنان نه به معنای فاصله گرفتن از جامعه، بلکه نشانه ای از پیوند عمیق تر با آن است.

امروز که جمهوری اسلامی ایران با جنگ روایت ها، عملیات روانی و هجمه های گسترده رسانه ای مواجه است، اهمیت این مجاهدت خاموش بیش از گذشته آشکار می شود. بسیاری از تهدیدهایی که هرگز به بحران تبدیل نمی شوند، نتیجه تلاش هایی است که دیده نمی شود و گفته نمی شود. این همان نقطه ای است که اندیشه امامین انقلاب درباره سربازان گمنام را از شعارزدگی جدا می کند و آن را به یک منطق عقلانی و راهبردی تبدیل می سازد.

در نهایت، سربازان گمنام نماد مسئولیت پذیری بی هیاهو در نظام اسلامی اند. آنان یادآور این حقیقت اند که امنیت، محصول فداکاری های پنهان است و آرامش امروز جامعه، مرهون تلاش کسانی است که نامشان در صدر اخبار نیست. تبیین این نگاه، نه صرفا یک وظیفه رسانه ای، بلکه ضرورتی برای حفظ سرمایه اجتماعی و تقویت درک عمومی از یکی از مهم ترین مولفه های اقتدار ملی است.

*نویسنده: موسی کاظم زاده؛ قابل دسترسی هم در سایت بازار تبریز آنلاین

https://bazartabrizonline.ir