تغییر نقش خانواده و فرزندان؛ دغدغه های نسل جدید

خانواده، همان جایی که همیشه نقطه شروع زندگی بوده، امروز چهره ای تازه به خود گرفته است.

 نقش ها در حال جابه جایی اند و نسل جدید با پرسش هایی روبه روست که پدر و مادرهای دیروز کمتر با آن ها درگیر بودند. تحولات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی باعث شده تعریف «موفقیت»، «امنیت» و حتی «خوشبختی» دوباره نوشته شود.
جوانان امروز بیش از گذشته به استقلال فکری و انتخاب مسیر شخصی اهمیت می دهند. دیگر تنها معیار پیشرفت، شغل ثابت یا درآمد مشخص نیست؛ معنا، رضایت درونی و تعادل میان کار و زندگی جایگاه مهم تری پیدا کرده اند. همین تغییر نگاه، رابطه فرزندان با خانواده را هم دگرگون کرده است. گفت وگوها بیشتر شده، اما اختلاف نظرها هم واقعی تر و صریح ترند.
چشم انداز شغلی مبهم، یکی از بزرگ ترین دغدغه های نسل جدید است. بسیاری از جوانان می دانند که مسیرهای سنتی لزوما تضمین کننده آینده نیستند. به همین دلیل، به مهارت آموزی، تجربه های متنوع و حتی تغییر شغل فکر می کنند؛ تصمیم هایی که گاهی با نگرانی خانواده ها همراه می شود. خانواده ها نگران ثبات اند و جوانان نگران معنا؛ همین فاصله، نیازمند گفت وگوی عمیق تر است.
سبک زندگی هم تغییر کرده است. شبکه های اجتماعی، سرعت اطلاعات و مقایسه های مداوم، فشار تازه ای به جوانان وارد می کند. آن ها می خواهند دیده شوند، شنیده شوند و در عین حال خود واقعی شان بمانند. خانواده اگر بتواند به جای قضاوت، پناه امن گفت وگو باشد، این مسیر کم هزینه تر می شود.
در نهایت، تغییر نقش ها به معنای گسست نیست؛ نشانه رشد است. خانواده و فرزندان اگر همدیگر را درک کنند، می توانند پلی بسازند میان تجربه های دیروز و نیازهای امروز. پلی که روی آن، هم امید قدم می زند و هم آینده ای که هنوز می شود برایش برنامه ریخت.

علی نجفی، چناران ،خراسان رضوی