طراحی پوسته های واکنش پذیر ساختمان در اقلیم مرطوب با رویکرد الگوریتم ژنتیک
طراحی پوسته های واکنش پذیر ساختمان در اقلیم مرطوب با رویکرد الگوریتم ژنتیک
پوسته های واکنش پذیر به گونه ای طراحی می شوند که بتوانند در برابر تغییرات اقلیمی مانند بارندگی، رطوبت و تابش واکنش نشان دهند. الگوریتم ژنتیک در این حوزه به عنوان ابزاری برای انتخاب بهترین ترکیب عناصر متحرک یا نیمه متحرک به کار می رود. در این فرآیند، انواع الگوهای بازشو، سایه بان و صفحات متغیر ایجاد می شود و الگوریتم ژنتیک گزینه هایی را که بیشترین کارایی اقلیمی دارند انتخاب و تکامل می دهد.
در برخی پروژه های مناطق مرطوب استوایی، پوسته های واکنش پذیر شامل صفحات متحرکی بوده اند که در زمان بارندگی بسته و در شرایط خشک باز می شوند تا تهویه طبیعی افزایش یابد. تحلیل عملکرد این پوسته ها نشان داده که می توانند میزان رطوبت داخلی و مصرف انرژی سرمایشی را کاهش دهند. الگوریتم ژنتیک در این پروژه ها برای تعیین الگوی حرکت و زاویه صفحات استفاده شده است.
در اقلیم شمال ایران، ایده واکنش پذیری می تواند با عناصر سنتی مانند کرکره های چوبی یا سایه بان های متحرک ترکیب شود. برخی ساختمان های جدید در رشت از صفحات متحرک برای کنترل نور و باران استفاده کرده اند. استفاده از الگوریتم ژنتیک در طراحی این عناصر می تواند به انتخاب الگوهایی منجر شود که در برابر شرایط متغیر اقلیمی عملکرد بهتری داشته باشند.
طراحی پوسته های واکنش پذیر با الگوریتم ژنتیک باعث می شود نما به یک سیستم فعال تبدیل شود که با محیط تعامل دارد. این رویکرد می تواند در پروژه های مسکونی اقلیم مرطوب ایران، به بهبود آسایش حرارتی، افزایش دوام مصالح و ارتقای کیفیت فضایی منجر شود.