چارچوب محاسباتی طراحی پوسته ساختمان اقلیم مرطوب با رویکرد تکاملی–مولد

چارچوب محاسباتی طراحی پوسته ساختمان اقلیم مرطوب با رویکرد تکاملی–مولد

ترکیب رویکردهای تکاملی و مولد در قالب یک چارچوب محاسباتی، امکان طراحی پوسته هایی را فراهم می کند که هم خلاقانه و هم مبتنی بر عملکرد باشند. در این چارچوب، طراحی مولد گزینه های متنوع فرم را تولید می کند و الگوریتم های تکاملی آن ها را از نظر شاخص های اقلیمی مانند دفع رطوبت، تهویه و دوام مصالح ارزیابی می کنند. این فرآیند چرخه ای باعث می شود نسل های بعدی پوسته به صورت تدریجی بهینه تر شوند.

در پروژه های معاصر مناطق مرطوب، چنین چارچوب هایی برای طراحی نماهای چندلایه و سطوح مشبک استفاده شده اند. تحلیل های عملکردی نشان داده اند که فرم های حاصل از این فرآیند می توانند نسبت به نماهای سنتی، جریان هوا را افزایش داده و از تجمع رطوبت سطحی جلوگیری کنند. این روش همچنین امکان بررسی هم زمان معیارهای زیبایی شناسی و عملکردی را فراهم می کند.

در ایران، استفاده از چارچوب تکاملی–مولد می تواند به بازتفسیر الگوهای بومی مانند ایوان ها و جداره های نیمه باز منجر شود. در برخی پروژه های مسکونی جدید شمال کشور، فرم های پارامتریک الهام گرفته از معماری محلی به کار رفته اند و نتایج نشان داده که ترکیب لایه های نیمه باز با هندسه متغیر می تواند تهویه طبیعی را بهبود دهد.

چارچوب محاسباتی تکاملی–مولد، طراحی پوسته را به فرآیندی پویا و قابل ارزیابی تبدیل می کند. این رویکرد به معماران کمک می کند گزینه هایی را انتخاب کنند که هم پاسخ گوی شرایط اقلیم مرطوب باشند و هم از نظر معماری تنوع و نوآوری بیشتری ارائه دهند.