بهینه سازی پارامترهای عملکردی پوسته ساختمان در اقلیم مرطوب با طراحی تکاملی
بهینه سازی پارامترهای عملکردی پوسته ساختمان در اقلیم مرطوب با طراحی تکاملی
پارامترهای عملکردی پوسته مانند میزان نفوذپذیری هوا، فاصله لایه ها، زاویه سطوح و نوع مصالح نقش مهمی در رفتار ساختمان در اقلیم های مرطوب دارند. طراحی تکاملی این امکان را فراهم می کند که این پارامترها به صورت هم زمان بررسی شده و ترکیب هایی انتخاب شوند که بهترین عملکرد رطوبتی و حرارتی را ارائه دهند. در این روش، هر نسل از طراحی بر اساس نتایج عملکردی نسل قبل اصلاح می شود.
در پروژه های مناطق مرطوب جهان، طراحی تکاملی برای تعیین ضخامت بهینه لایه های نما و الگوی منافذ تهویه استفاده شده است. تحلیل ها نشان داده اند که تنظیم دقیق فاصله لایه ها و زاویه سطوح می تواند از تجمع رطوبت جلوگیری کرده و سرعت خشک شدن نما را افزایش دهد. همچنین ترکیب مصالح تنفس پذیر با لایه های محافظ بیرونی عملکرد پوسته را بهبود داده است.
در اقلیم شمال ایران، پارامترهایی مانند عمق سایه بان، میزان بازبودگی نما و استفاده از فضاهای انتقالی نقش مهمی در کنترل رطوبت دارند. در برخی ساختمان های جدید رشت، استفاده از نماهای دوپوسته و سایه بان های عمیق موجب کاهش آسیب های ناشی از بارندگی شده است. طراحی تکاملی می تواند این پارامترها را به صورت سیستماتیک بررسی کرده و الگوهای بهینه را پیشنهاد دهد.
بهینه سازی پارامترهای عملکردی با طراحی تکاملی باعث می شود فرآیند طراحی پوسته مبتنی بر داده و عملکرد واقعی باشد. نتیجه این رویکرد، پوسته هایی است که دوام بیشتر، مصرف انرژی کمتر و سازگاری بالاتری با شرایط اقلیم مرطوب ایران دارند و می توانند کیفیت محیط زندگی را به طور محسوسی ارتقا دهند.