راه حل های عملی در رفع تنبلی در انجام تکالیف

راه حل های عملی و موثر برای کاهش تنبلی در انجام تکالیف در منزل
از نگاه یک آموزگار کلاس اول
۱. تغییر نگاه به تکلیف شب
اولین و مهم ترین قدم، تغییر نگرش ما بزرگ ترهاست. تکلیف نباید تنبیه یا ابزار فشار باشد. وقتی کودک حس کند تکلیف بخشی طبیعی از یادگیری است، نه یک اجبار سخت، مقاومتش کمتر می شود. بهتر است تکلیف به عنوان «تمرین کوتاه برای یاد گرفتن بهتر» معرفی شود، نه امتحان گرفتن از کودک.
۲. کوتاه، مشخص و قابل انجام بودن تکلیف
کلاس اولی ها تمرکز کوتاهی دارند. تکلیف زیاد آن ها را خسته و دلزده می کند. تکالیف کم حجم، شفاف و مرحله بندی شده باعث می شود کودک احساس موفقیت کند و همین حس، انگیزه ی ادامه دادن را در او تقویت می کند.
۳. ثابت بودن زمان انجام تکلیف
داشتن یک ساعت مشخص در طول روز برای انجام تکلیف، به کودک نظم ذهنی می دهد. وقتی کودک بداند بعد از استراحت و بازی کوتاه، زمان تکلیف است، کمتر مقاومت می کند. بی نظمی در زمان، یکی از عوامل اصلی بی میلی به انجام تکلیف است.
۴. ایجاد محیط آرام و بدون حواس پرتی
محیط انجام تکلیف باید ساده، آرام و ثابت باشد. تلویزیون روشن، موبایل در دسترس یا رفت وآمد زیاد تمرکز کودک را از بین می برد. یک میز مشخص و وسایل آماده، استرس شروع تکلیف را کم می کند.
۵. همراهی به جای کنترل
کودک نیاز دارد بداند تنها نیست. نشستن یکی از والدین کنار او، بدون دخالت زیاد، حس امنیت ایجاد می کند. بهتر است راهنمایی ها کوتاه و غیرمستقیم باشد و اجازه دهیم کودک خودش فکر کند و اشتباه کند.
۶. تشویق درست و به موقع
تشویق کلامی ساده مثل «آفرین که تلاش کردی» یا «دیدی تونستی؟» بسیار اثرگذارتر از جایزه های مادی است. تمرکز تشویق باید روی تلاش باشد، نه فقط نتیجه. این کار اعتمادبه نفس کودک را بالا می برد.
۷. پرهیز از مقایسه با دیگران
مقایسه ی کودک با همکلاسی ها یا خواهر و برادر، یکی از مخرب ترین عوامل انگیزشی است. هر کودک سرعت و سبک یادگیری خودش را دارد. مقایسه، کودک را یا مضطرب می کند یا بی انگیزه.
۸. بازی گونه کردن تکلیف
تکلیف می تواند با بازی ترکیب شود؛ خواندن با کارت های رنگی، نوشتن با ماژیک، شمردن با دانه یا اسباب بازی. وقتی یادگیری حالت بازی پیدا کند، «تنبلی» جای خود را به علاقه می دهد.
۹. دادن حق انتخاب محدود به کودک
اجازه بدهیم کودک بین دو گزینه انتخاب کند؛ مثلا «اول مشق بنویسیم یا بخوانیم؟» این انتخاب های کوچک حس استقلال ایجاد می کند و مقاومت را کاهش می دهد.
۱۰. تقسیم تکلیف به بخش های کوچک
اگر تکلیف کمی طولانی است، آن را به چند بخش کوتاه تقسیم کنیم و بین آن ها استراحت های کوتاه بدهیم. این روش از خستگی ذهنی جلوگیری می کند.
۱۱. توجه به نیازهای جسمی کودک
خواب کافی، تغذیه ی مناسب و زمان بازی آزاد، نقش مهمی در انگیزه ی کودک دارند. کودک خسته یا گرسنه، تمرکز و حوصله ی انجام تکلیف را ندارد.
۱۲. هماهنگی مستمر بین والدین و آموزگار
گفت وگوی منظم خانواده با معلم کمک می کند سطح تکلیف، شیوه ی انجام آن و مشکلات کودک بهتر شناخته شود. این هماهنگی، فشار را از دوش کودک برمی دارد.
۱۳. پذیرفتن تفاوت های فردی
برخی کودکان سریع تر و برخی آهسته تر یاد می گیرند. برچسب «تنبل» اغلب ناعادلانه است. با پذیرش تفاوت ها، می توان مسیر یادگیری را هموارتر کرد.
۱۴. الگوی رفتاری مناسب بودن بزرگ ترها
وقتی کودک می بیند والدین هم مسئولیت های خود را با نظم انجام می دهند، ناخودآگاه از آن ها الگو می گیرد. رفتار ما آموزگار پنهان کودک است.