دالی و انقلاب شبیه سازی سلولی

دالی" اولین گوسفند شبیه سازی شده از یک سلول بالغ" نقطه عطفی در زیست فناوری محسوب میشود. اخیرا توجه دانشمندان به امکان تولد گوسفندانی با والدین همجنس جلب شده است" که میتوان پیامدهای ژنتیکی و اخلاقی قابل توجهی را در پی داشته باشد.

تیم Roslin Institute تحت هدایت ایان ویلموت و کیت کمپبل قرار داشته اند که این تیم در سال 1996 موفق شد دالی را باروش ا(نتقال هسته سلولی سوماتیک)

Somatic Cell Nuclear Transfer(SCNT) تولید کند و این موفقیت در سال 1997 در مجله Nature منتشر شد که موفقیتی بزرگ به نظر میرسید.

تولد دالی نشان داد که سلول های سوماتیک بالغ میتوانند مجددا برنامه ریزی شده و به یک موجود کامل تبدیل شوند" بدون نیاز به تخمک لقاح یافته طبیعی. در واقع این دستاورد مسیر جدیدی برای مطالعات ژنتیکی و زیست سلولی و همچنین تولید مثل مصنوعی باز کرد.لازم به ذکر است که بدانید در این پژوهش یا درواقع در این فرآیند علمی هسته سلول های یک گوسفند ماده به تخمک گوسفند ماده دیگر منتقل شده و سپس جنین در رحم جایگزین رشد پیدا خواهد کرد.چنین روش هایی توانایی تولید مثل بدون مشارکت جنس نر و همچنین حفظ تنوع ژنتیکی گونه هارا نشان میدهد.تحلیل های ژنتیکی نشان میدهد که فرزند حاصل ترکیبی از ژن های هردو والد ماده است و میتواند سلامت" رشد و تولیدمثل طبیعی داشته باشد هرچند که مراقب های ویژه و برسی های طولانی مدت امری کاملا ضروری است.

پس از موفقیت در شبیه سازی دالی" پژوهشگران این روش را روی دیگر گونها ازجمله موش ها و میمون ها نیز آزمایش کرده اند. در موش ها" تولیدمثل با استفاده از سلول های بالغ و انتقال هسته به تخمک منجر به تولد سالم فرزندان شد که آنها توانایی تولیدمثل طبیعی داشته اند و سلامت آنها در برسی های طولانی مدت تا حد زیادی حفظ شد. در میمون ها نیز تلاش ها برای شبیه سازی موفقیت آمیز بود"هرچند که میمون ها از پیچیدگی و حساسیت بالایی برخوردار بودند و شرایط آزمایش و آزمایشگاهی را به چالش میکشیدند.

دالی" با وجود اهمیت تاریخی و علمی" زندگی طولانی نداشت.او در سن شش سالگی به دلیل بیماری (Chronic Lung Infection) که در واقع یک نوع عفونت ریوی بود"منجر به نارسایی تنفسی و سپس مرگ او شد" از دنیا رفت. این بیماری به دلیل شبیه سازی و احتمال پیر شدن زودرس سلول ها در دالی تشدید شده بود. این مشکل یکی از دلایل هشدار دانشمندان درباره اثرات بلندمدت شبیه سازی روی سلامت حیوانات بود.در واقع به پژوهشگران این هشدار داده شده است که موفقیت اولیه در شبیه سازی" الزاما تضمین کننده زندگی طولانی مدت و سلامت کامل نیست" بلکه تحقیق در رابطه با پیامدهای ژنتیکی و زیست شناختی مخصوصا در ریسک های فیزیولوژیکی" ضروری است.

باشد که در آینده ای نه چندان دور شاهد پیشرفت های ژنتیکی و زیست شناختی در سرتاسرجهان باشیم.