نفس قرین و حکم محل

[محی الدین ابن عربی]

عارفان زمان ما اتفاق نظر دارند، ابوالبدر به من گفت: بر یکی از آنان در میانفارقین وارد شدم و شان عارفی را که به بغداد بود برایش گفتم، گفت: او از جمله کسانی است که امرم در او نافذ است، گفت: نزد عارف دیگری به بغداد آمدم و بدو گفتم: من در میانفارقین بروکاف وارد شدم و برایش شان ترا بیان داشتم و گفت: من او را دیدم، از جمله کسانی است که امرم در او نافذ است و از مباشرانم است، گفت: او این گونه می پندارد، به خدا سوگند او را دیدم که در برابرم غاشیه و حجاب حمل می کند، ابوالبدر گوید: بین آن دو به حیرت افتادم، در حالی که هر دو نزد من راستگفتاراند، از من این پوشش را بر طرف ساز، بدو گفتم: هر دو راست گفته اند و هر یک از آن دو دیگری را در غلبه و سلطانش و در محلش دیده است، و حکم صاحب محل راست، بنابراین آن حکم محل است نه حکم مراتب آن دو.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

نفوذ نفس قرین در موضع قدرت جمع عطف به اراده.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد 13، صفحه 324

- [ قد اتفق لعارفین من اهل زماننا فقال لی ابو البدر دخلت علی الواحد منهما بمیافارقین فذکرت له شان العارف الذی ببغداد فقال لی انه من جمله من یمضی امری فیه قال فجئت الی العارف الآخر ببغداد فقلت له انی ادخلت بمیافارقین علی الوکاف فذکرت له شانک فقال لی انی رایته فی جمله من یمضی امری فیه من خولی فقال کذا یزعم و الله لقد رایته یحمل الغاشیه بین یدی قال ابو البدر فحرت بینهما و کلاهما صادقان عندی فازل عنی هذه الغمه فقلت له رحمه الله کل واحد منهما صدق و ان کل واحد منهما رای صاحبه فی سلطانه و فی محله و الحکم لصاحب المحل فذلک کان حکم المحل لا حکم مراتبهما. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه (اربع مجلدات)، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج4، ص: 44)]