مشاهده در معیت

[محی الدین ابن عربی]

آنچه که برای اهل عنایت – از اهل الله – حاصل می شود این است که خداوند آنان را آگاه می سازد و از دیدگان و بینششان پرده بر می دارد تا این معیت را مشاهده کنند، و این همان است که از آن تعبیر به وصل – یعنی شهود این عارف - می شود، لذا عارف به شهود آنچه که کاربر آن است (یعنی واقعیت) اتصال می یابد و نوان اینک این وصل را به فصل برگرداند ندارد، همان طور که توان برگرداندن علم را به جهل ندارد، زیرا این مشهد، در آن ترا کیفیتی – آن گونه که (واقعیت) بر آن است – می بخشد.(1)

***

[یزدانپناه عسکری]

آنچه که برای اهل عنایت در وصل حاصل می شود این است که خداوند پرده تفسیر آگاهی را از دیدن و بینششان بر می دارد.

____________

1 - فتوحات مکیه، شیخ محی الدین ابن عربی ، ترجمه ، تعلیق ، محمد خواجوی- تهران : انتشارات مولی، 1383، جلد نهم، صفحه 342

- [و الذی یحصل لاهل العنایه من اهل الله ان یطلعهم الله و یکشف عن بصائرهم حتی یشهدوا هذه المعیه و ذلک هو المعبر عنه بالوصل اعنی شهود هذا العارف فقد اتصل العارف بشهود ما هو الامر علیه فلا یتمکن ان ینقلب هذا الوصل فصلا کما لا ینقلب العلم جهلا فانه یعطیک هذا المشهد الکیفیه فیه علی ما هی علیه فهذا. (محیی الدین بن عربی، الفتوحات المکیه ، اربع مجلدات، 4جلد، دار الصادر - بیروت، چاپ: اول، ج2، ص: 480)]