سایه خیالی جنگ بر سر ایران(حضور آمریکا در صنایع نفت و گاز):

به طور خلاصه تمامی تهدیدات چند ماه اخیر ایالات متحده علیه ایران با هدف بهره برداری و مشارکت در صنایع نفت و گاز ایران است و تهدید به جنگ، سیستم هسته ای و توان موشکی ایران تنها بهانه به نظر می آید.

نفت در آینده ای نه چندان دور با توسعه انرژی های تجدیدپذیر و لیتیوم، دیگر ارزش بهره برداری نخواهد داشت، لذا کشورهای تولید کننده تصمیم به برداشت و بهره حداکثری در فرصت باقی مانده گرفته اند. و آمریکا نیز تصمیم جدی دارد تا ضمن استخراج ذخایر نفت و گاز خود، از ظرفیت سایرین نیز بهره برداری کند و در این صنایع سهم خود را داشته باشد.

اگرچه وارد کردن این حجم از تجهیزات و ماشین آلات جنگی به منطقه توسط ایالات متحده در طول 40 سال گذشته بی سابقه بوده، اما بدیهی است که با توجه و در نظر گرفتن توان دفاعی ایران، آمریکا تصمیم به جنگ تمام عیار ندارد و از قدیم گفته اند که سنگ بزرگ نشان از نزدن دارد. ضمنا در قواعد اساسی جنگ، اولین اصل غافلگیری است که این اصل را ما در جنگ 12 روزه تجربه کرده ایم، اما در چند ماه اخیر و تهدیدات مکرر و به دنبال آن آمادگی نیروهای مسلح ایران، پیش بینی می شود که تلفات آمریکا با آغاز جنگ به هزاران نفر خواهد رسید، که این ارقام برای افکار عمومی آمریکا به هیچ وجه قابل قبول و هضم نخواهد بود.

همچنین کنگره نیز به رییس جمهور اجازه چنین درگیری را نخواهد داد، همانطور که در ونزوئلا اجازه درگیری گتسترده به رییس جمهور داده نشد. جدای از تلفات و اجازه کنگره، ایران اگر چنانچه مودیت خود را در خطر جدی ببیند، بدیهی است که کل منطقه را در آتش جنگ درگیر خواهد کرد که این برای همه هزینه ای جبران ناپذیر است، لذا کشورهای خلیج فارس، ترکیه و روسیه راضی به چنین درگیری در منطقه نخواهند شد.

در نهایت، بر اساس روندهای سیاست خارجی ایران و تجربه های آمریکا در قبال ایران، دو کشور در یک نقطه مشترک یکدیگر را مجدد خواهند پذیرفت و توافق برای رضایت هر دو کشور انجام خواهد شد، یعنی ایالات متحده در حوزه صنایع نفت و گاز ایران حضور پیدا خواهد کرد.