الگوها در ریاضیات؛ اعداد در الگوهای نادرست حصر نمی شوند

این یادداشت را با جمله کوتاهی از گالیله آغاز می کنم:

گالیله:《در ریاضیات آن چه اهمیت دارد، فکر کردن است! ریاضیات الفبایی است که خدا، جهان را بر پایه آن خلق کرد.》

 

وقتی الگویی بین اعداد پیدا می کنی؛ همان الگویی که با محاسبات خودت، بدست آورده ای، مانع خطا کردنت می شود؛ اگر در محاسبات اشتباه کنی تو را تصحیح می کنند، الگو ها، به تو گوشزد می کنند که در محاسبات دچار خطا شده ای؛ یعنی از یک جایی به بعد باید حواست به الگوها باشد تا اشتباه نکنی، از یک جایی به بعد دیگر محاسبه صرف، کافی نیست؛ الگو، مخلوقی که خالقش تو هستی، مهمتر از محاسباتت می شود، الگوها آلارم می دهند؛ یک آلارم هشدار دهنده؛ اگر به آلارم دقت کنی خیلی زود به اشتباهت پی می بری و قبل از آنکه دیر شود محاسبات را تصحیح می کنی؛ اما اگر بی دقتی کنی و یا مانند یک دیکتاتور به هیچ آلارمی از طرف الگوها توجه نکنی، آنقدر به محاسبات اشتباه ادامه خواهی داد که سر آخر می بینی از جایی سر درآورده ای که گمانش را هم نمی بردی؛ در تله یک ناالگوی پیچیده و پر از خطا؛ که دیگر برای اصلاح کردنش دیر شده است؛ با اعداد و الگوها نمی توان از موضع قدرت رفتار کرد؛ اعداد در الگوها راه خودشان را خواهند رفت حتی اگر تو در کاغذ و در الگویی نادرست حصرشان کنی، آنان خودشان را از حصر در خواهند آورد .

آنها هیچگاه به تو امکان نمی دهند هر کدامشان را که دوست داشته باشی کنار بگذاری، پاکشان کنی ، تفریقشان کنی، تقسیمشان کنی و... اعداد تنها به تو اجازه می دهند آنان را در جای درست جایگزین کنی اگر اشتباه کنی" حتی در مورد یکی از آنها، بقیه اعداد نیز، در الگویت محصور نمی شوند. اعداد تکیه گاه هم هستند؛ اعداد هوای هم را دارند!!!

عدد 1 نه اول است نه مرکب اما همه جا هست، 

2 اولین عدد اول و تنها عدد زوج اول؛ عددی که گرچه خودش زوج است اما اعداد فرد نیز با الگوی (2k-1) بوجود می آیند .

عدد 3 اولین عدد اول فرد، پایه بسیاری از الگوها، مرموز ، پیچیده و ....

و.....

اعداد هرگز در الگویی نادرست، محصور نمی شوند؛ حواسمان به اعداد و الگوهاو... باشد!!!