پیامدهای روانی و اجتماعی در تاب آوری کارکنان در سازمانها

پیامدهای روانی و اجتماعی بی عدالتی پنهان در سازمان ها

تبعات روانی این بی عدالتی پنهان و گاها با حرکتی چراغ خاموش، به مراتب گسترده تر از نارضایتیهای لحظه ای است و مستقیما به تاب آوری ضربه می زند. هنگامی که کارکنان احساس می کنند صدایشان شنیده نمی شود و تلاش هایشان دیده نمی شود دو اتفاق کلیدی رخ می دهد:

_ کاهش شدید اعتماد و انگیزه: اعتماد به رهبری و نظام سازمانی تضعیف میشود و انگیزه درونی برای پیشبرد اهداف جای خود را به انگیزه بیرونی (صرفا کسب حقوق) می دهد.

_ شکل گیری سکوت سازمانی: کارکنان برای حفظ موقعیت شغلی و جلوگیری از تنش بیشتر، از ارائه بازخورد سازنده، نقد منصفانه، یا پیشنهاد راهکارهای خلاقانه خودداری می کنند. این سکوت، سازمانی را که نیاز به نوآوری دارد، به آرامی فلج می کند.

_ فرسایش تاب آوری: فرد در معرض استرس مزمن ناشی از بی قانونی های مدیریتی قرار می گیرد و توانایی اش برای مقابله با چالش های واقعی در محیط کاربه صورت فعالیتهای مختلف مثلا تولیدی، اجرایی، ارائه پروژه، کسب و کار و غیره کاهش می یابد.

* تاثیر روند کنونی بر پایداری سازمان

نظام های مدیریتی که بر مبنای عدم تعهد به عدالت و احترام شکل بگیرند، در کوتاه مدت ممکن است به اهداف عملیاتی برسند، اما در بلند مدت دچار فرسودگی سرمایه انسانی خواهند شد. حذف کارکنان کلیدی و ایجاد جو بی اعتمادی، مستقیما مانع تحقق نوآوری می شود. حفظ کارکنان مستلزم آن است که آنها باور داشته باشند مسیر شغلی شان نه بر اساس روابط قدرت، بلکه براساس شایستگی هایشان ترسیم می شود.