اسفند امسال؛ ایران تکانی!
اسفند است؛ اسفند که می آید حس می کنی باید خانه را از آلودگی ها پاک کنی! هر چقدر هم که در طول سال, بعلت گرفتاری و مشکلات با لکه ها، جرم ها، گرد و غبارها و.... کنار بیایی، اسفند دیگر ماه کنار آمدن نیست؛ نمی توانی با این همه گرد وغبار و... کنار بیایی! اما امسال جور دیگریست! دلم می خواهد می توانستیم ایران تکانی کنیم؛ کاش قالی ایران را آنقدر چوب می زدیم تا هرچه خاک و غبار فساد و ...است تکانده شود، کاش با برس و فرچه، حکومت را چنان می شستیم که دیگر لکه ای بر آن نماند؛ کاش ایران را در این اسفند از شر تمامی بیدهایی که بجانش افتاده و ذره ذره وجودش را می بلعند؛ خلاص می کردیم؛ بیدهایی که دهه هاست؛ به منابع طبیعی و انسانی، جنگل ها و مراتع و.... افتاده اند و می بلعندش!!!!
کاش اسفند امسال، هرچه ریا کار مفسد در بین مسئولین هست را با مایع سفید کننده، شستشو می دادیم، از چند منظوره ها استفاده می کردیم تا همه آلودگی ها در تمام سطوح را اختلاسها را، فسادها را، رانتها را، روابطهایی که بجای ضوابط نشسته اند را، میزهایی که سرنشین مناسبی ندارند را و... را پاک می کردیم. کاش از بین مسئولان، بی تدبیران شان را به قالی شویی تحویل می دادیم یا مبل شویی می بردیم خدمتشان تا بشویند شان و...
کاش دستمال نانویی بر می داشتیم ،به جان دستگاه ها و.... دولتی می افتادیم تا پاک کنیم هر چه را که وجودش مضرتر از عدم وجود آن است.
کاش مسئولان بی تدبیر و بی خرد را عوض می کردیم با مسئولانی جدید و کاردان و دارای ایده های نو...
کاش این لوله های پوسیده حکومت را که ثروت عظیم ملت را به بیرون نشت می دهند را از جا در می آوردیم؛
کاش....
و از همه مهمتر کاش کودک زباله گرد در این اسفند ماه بجای اینکه کتابهایی را که بعنوان بازیافتی از کوچه پس کوچه های شهر برای فروش جمع آوری می کند را بفروشد ، ورق می زد تا شاید سرنوشتش را با جملات کتابها عوض کند نه با بازیافت آنها...
کاش...
می گویند کاش را کاشتند سبز نشد؛ اما من می خواهم امسال از همین کاش ها، سبزه هفت سین بکارم!!!