ارائه چارچوبی انتزاعی برای تشخیص بیماری بر پایه اطلاعات دریافتی از بیمار بااستفاده از فناوری اینترنت اشیا (بیماری قلبی)
Publish place: 1st International Conference on Challenges and New Solutions in Industrial Engineering and Management and Accounting
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 1,127
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CSIEM01_179
تاریخ نمایه سازی: 24 شهریور 1399
Abstract:
از تجمیع حسگرهای زیست پزشکی با فناوری اینترنت اشیا ممکن است پتانسیلهای بزرگی در زمینه مراقبت از سلامتی به دست بیاوریم. در بیمارستانهای پیشرفته، گره های حسگر سبک وزن و باتری دار به آرایه ای از حسگرهای زیست پزشکی که می توانند به تعداد زیادی از نشانه های حیاتی پایش بیماران متصل شوند، مجهز شده اند. از جمله دمای بدن،فشارخون، الکتروکاردیوگرام و نرخ ضربان قلب، که حس شده و به مرکز پزشکی انتقال داده می شوند،و آنجا این داده ها برای پایش وضعیت سلامتی مورد استفاده قرار می گیرند.بدین منظور می توانیم از انواع فناوری های اینترنتی بیسیم همانند وایمکس به عنوان بستر انتقال اطلاعات برای پایش از راه دور بیماران، جمع آوری علائم حیاتی بیماران با استفاده از حسگرهای قرار گرفته بر روی بدن بیمار و در نتیجه تشخیص بیماری به خصوص بیماران قلبی استفاده نمائیم. در این مقاله به بررسی انواع سنسورها و روش ارائه آن به کاربر از طریق سیستمهای همراه هوشمند پرداخته شده است. سنسور پیشنهادی از EDA و ACM برای تشخیص حمله قلبی استفاده میکند و تا حد امکان راحت، کوچک،کمتر در معرض دید،غیر تهاجمی و پوشیدنی است. اطلاعات اندازه گیری شده توسط سنسور به صورت بی سیم از طریق سیم کارت موجود ویا تلفن همراه هوشمند بیمار با زیرساختهای موجود مانند بلوتوث، وای فای،3G و GPRS به تلفن هوشمند پزشک و خانواده بیمار یا بسترهای پیامک کوتاه و ایمیل ارسال میشود. ویژگی دیگر این سیستم استفاده از GPS گوشی برای تعیین موقعیت فرد با بیماری قلبی جهت اطلاع رسانی سریعتر برای کمک به وی میباشد.
Keywords:
Authors
رضا پورمحمد
دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه مدیریت فناوری اطلاعات، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
رضا توکلی مقدم
دانشکده مهندسی صنایع پردیس دانشکده های فنی، دانشگاه تهران، ایران
حسین عموزادخلیلی
گروه مهندسی صنایع، واحد نوشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، نوشهر، ایران