پایش کشند قرمز در خلیج فارس و دریای عمان
صاحب اثر: سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
نوع محتوی: طرح پژوهشی
Language: Persian
استان موضوع گزارش: تهران
شهر موضوع گزارش: تهران
Document ID: R-1055610
Publish: 16 February 2019
دسته بندی علمی: علوم کشاورزی
View: 342
Pages: 127
Publish Year: 1393
نسخه کامل Research منتشر نشده است و در دسترس نیست.
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
Abstract:
بدنبال برنامه پایش گونه ها ی مضر جلبک و تهدیدات بیولوژیک در آبهای ایرانی سواحل ایران، پروژه ملی تحت عنوان پایش کشند قرمز در خلیج فارس و دریای عمان در سواحل چهار استان جنوبی درسالهای 1389-90 به اجرا درآمد. این مطالعه بخش سواحل خوزستان این پروژه میباشد که از مرداد 1389 لغایت تیر ماه ،90 در 5 ایستگاه انتخاب شده از ایستگاههای طرح پایش گونه های مضر فیتوپلانکتون در سواحل خوزستان انجام شده است. پنج ایستگاه شامل دو ایستگاه در منطقه بحرکان، پنج کرینی، لیفه و خورموسی بوده است نمونه برداری آب جهت آنالیز فاکتورهای فیزیکی و شیمیایی، شناسایی و تراکم فیتوپلانکتونها و اندازه گیری رنگدانه های فیتوپلانکتونها بصورت ماهانه از ایستگاههای مختلف توسط بطری نمونه بردار انجام شد.نمونه های رسوبات جهت شناسایی و تراکم موجودات بنتیک و تعیین ویژه گیهای رسوبات بصورت فصلی توسط گراب نمونه برداری شده است. روند تغییرات نوترینتهای مورد مطالعه در ایستگاههای مختلف تقریبا یکسان می باشد. مقادیر نیترات عمدتا زیر 10 میلی گرم در لیتر و آمونیاک یونیزه شده کمتر از 60 میکروگرم در لیتر بوده است. بررسی نتایج آنالیز واریانس دو طرفه داده ها نشان می دهد که فقط مقادیر آمونیاک در ایستگاههای مختلف درارای اختلاف آماری می باشد و به غیر از سیلیکات، سایر پارامترها در ماههای مختلف با یکدیگر دارای اختلاف معنی دار آماری هستند (05.0> P). حداکثر رنگدانه Ca ،Cb و Cpبه ترتیب 7/31 ، 2/82 و 4/36 در منطقه خور موسی و رنگدانه Cc در منطقه بحرکان است. حداقل رنگدانه Ca،Cb ، Cc و Cpدر منطقه پنج کرینی مشاهده شده است. در کل، دیاتومه ها با 91 درصد و 45 گونه، دینوفلاژله ها با 7/3 درصد و 9 گونه و سیانوفیسه ها با 1/88 درصد و با یک گونه ترکیب گونه ای جمعیت فیتوپلانکتون را به خود اختصاص داده اند. بیشترین درصد به گونه Melosira sp. با 7.15 درصد تعلق داشته و بدنبال آان گونه های Coscinodiscus granii با 61.13درصد و Chaetoseros decipiens با 12/38 درصد فراوانترین گونه ها بوده اند. از بین دینوفلاژله ها گونه Ceratium fusus با درصد بیشتری نسبت به سایر گونه های این گروه حضور داشته است. نتایج آزمون ANOSIM اختلاف معنی دارترکیب گونه ای را در ماههای مورد مطالعه با میزان 865.0=Rو اختلاف غیر معنی دار را بین ایستگاههای مورد مطالعه با 035.0-=R نشان داده است. نتایج آنالیز خوشه ای فراوانی فیتوپلانکتونها بر اساس شاخص تشابه Bray Curtis نشان می دهد که تمامی ایستگاهها حدود 70 درصد تشابه را نشان می دهند و ایستگاههای خورموسی و لیفه در یک گروه مجزا در سطح تشابه بالای 75 درصد از سایر ایستگاهها جداشده و بیشترین تشابه در سطح 90 درصد در ایستگاههای بحرکان 1 و 2 مشاهده می شود. میزان ضریب همبستگی(R) در ارتباط با شوری 0545/،0 در ارتباط با دما 0/149 و در ارتباط با نسبت 0087/0 , N:P بدست آمده است. دامنه شاخص تنوع شانون (H') برای فیتوپلانکتونها (2/43-3/05) بوده که بیشترین مقادیر آن در دو ایستگاه بحرکان محاسبه شده است. در بین گروه های بنتیک شناسایی شده سخت پوستان با تعدادکل 4900 فرد، پرتاران با تعداد کل 4763 فرد، دوکفه ایها با تعداد کل3087 فرد، خارتنان با تعداد کل 2950 فرد و شکم پایان با2465 گروه های غالب ماکروبنتوزی بوده اند. آنالیز واریانس یکطرفه اختلاف معنی دار بر اساس فراوانی گونه های بنتیک را فقط در فصول مختلف نشان می دهد(0/05> P) . آنالیز واریانس دو طرفه ANOVA بر اساس میزان درصد سیلت کلی رسوبات در ایستگاه ها و فصول مختلف سال، اختلاف معنی داری را در فصول مختلف نشان نمیدهد.(0/05
Authors