تقابل جهانشناختی «هنر» با «جادو» در شاهنامه(با تکیه بر داستان فریدون و ضحّاک)
Publish place: Ancient Persian literature، Vol: 8، Issue: 3
Publish Year: 1396
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: English
View: 278
This Paper With 20 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_CLASS-8-3_002
تاریخ نمایه سازی: 15 آذر 1399
Abstract:
واژۀ هنر، با توجّه به ریشه و معناهایش، فضایلی اخلاقی را تمثیل میکرد که در بستر جهانبینی مردشاهی برآمده بودند. این فضایلِ مردانه، مقابل ویژگیهایی ایستادند که در جهانبینی زنشاهی بودند؛ جادوگری یکی از این ویژگیها بود که همچون یک ضدارزش در تقابل با هنر تعریف میشد. هنر با این بار معنایی، در همۀ ادوار، به عنوان خصلت آزادگان تعریف شد که این تکرارها با توجّه به خاستگاهاش (مهرپرستی)، حکایت از رسوخ جهانبینی مهری میکند که واژه در بستر آن بالیده بود. پهلوان آرمانی با تأسّی از ایزد مهر، میکوشید رفتار این ایزد را بورزد و در درونش نهادینه کند که همین هنجارها به اندرزنامههای دوران اسلامی هم درآمدند. این مقاله به شیوهای توصیفی-تحلیلی، نخست به دگردیسیهای معنایی واژۀ هنر میپردازد؛ سپس با بازخوانی داستان فریدون و ضحّاک، هنر را بازتاب دهندۀ جهانبینی مردشاهی میداند که در تقابل با جادو، به عنوان ویژگی برآمده از جهانبینی زنشاهی خودنمایی میکند.
Keywords:
Authors
نجم الدین جباری
۱. استادیار گروه زبان و ادب فارسی و پژوهشگر پاره وقت پژوهشکده کردستان شناسی، دانشگاه کردستان- سنندج
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :