مبنای متفاوت مسئولیت مدنی در جبران خسارت وارده بر محیط زیست
Publish place: First National Conference on Healthy Environment and Sustainable Development in the Light of Citizenship Challenges and Strategies
Publish Year: 1398
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 375
This Paper With 14 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ELAW01_052
تاریخ نمایه سازی: 7 بهمن 1399
Abstract:
محیط زیست سالم و حق استفاده از آن از حقوق بنیادین محسوب می گردد. در جهت حفاظت و جبران ضررهای ناشی از خسارت به محیطزیست، قانون مسئولیت مدنی کلاسیک کارایی ندارد. زیرا مبنای مسئولیت مدنی سنتی، اصولأ بر نظریه تقصیر استوار است. این امر موجب میشود تا اثبات تقصیر زیان زنندگان در خسارات زیست محیطی، مشکل و گاهی نامقدور می باشد؛ در حالی که برای حفظ محیط زیست، اثبات بروزخسارت به محیط زیست مهم است. بی آنکه تفحص در خصوص وجود تقصیر ضرورت داشته باشد. بنابراین انتساب عمل به عامل فعل زیانبار درتحمیل مسئولیت بدوی کافی خواهد بود و باید پذیرفت که مبنای مسئولیت در رسیدگی به خسارات وارده بر محیط زیست را همانند مسئولیتغاصب، مسئولیت محض دانست تا زمینه جبران خسارت بر نعمات بی دلیل خداوند از یک سو و از سوی دیگر اقدام پیشگیرانه در بروز خسارت برطبیعت به جهت پیش بینی تحمیل مسئولیت سنگین بر عاملین وقوع خسارت گام برداشت. این مقاله بررسی مسئولیت ناشی از خسارات زیستمحیطی و مقایسه آن با مسئولیت مدنی سنتی یا کلاسیک و چگونگی تعیین میزان خسارات در نظام حقوقی ایران می باشد.
Keywords:
Authors
سیدحسن حسینی مقدم
استادیار دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران
ارغوان شعبان نژاد
کارشناس ارشد حقوق خصوصی دانشگاه شمال، آمل، ایران