جداسازی و شناسایی باکتریهای تجزیه کننده علفکش پاراکوات از خاکهای تبریز
Publish place: Journal of soil Biology، Vol: 3، Issue: 1
Publish Year: 1394
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 204
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SBJ-3-1_009
تاریخ نمایه سازی: 24 فروردین 1400
Abstract:
علفکش پاراکوات از سموم پرمصرف با کاربرد بسیار وسیع جهت کنترل علفهای هرز میباشد. پاراکوات سمی نسبتاً پایدار با نیمهعمر بالا در خاک است. یکی از روشهای مؤثر در حذف و کاهش اثرات مخرب پاراکوات از محیط زیست، تجزیه زیستی است. در پژوهش حاضر، جدایههای باکتری از خاک مزارع اطراف تبریز با سابقه مصرف آفتکشها جداسازی شدند. کارآیی سویهها، در ارلنهای دارای محیط کشت مایع حداقل (MSM)، حاوی ppm0، 25، 50، 75 و 100 از پاراکوات بهعنوان تنها منبع کربن و انرژی و همچنین در حضور منبع کربنی گلوکز w/v)1%( انجام شد و پاراکوات باقیمانده بعد از 30 روز انکوباسیون در طول موج nm396 اندازهگیری شد. آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاٌ تصادفی با سه تکرار انجام شد. و از بین جدایههای جمعآوری شده دو جدایه با استفاده از روشهای بیوشیمایی و مولکولی (16S rRNA) شناسایی شده وxylosoxidans Achromobacter و Streptomyces sp. نامگذاری گردیدند. این باکتریها به ترتیب در غلظت ppm50 پاراکوات و در عدم حضور گلوکز دارای توان تجزیه زیستی 47 و 667/40% بودند در حالیکه با افزودن گلوکز این توان به ترتیب به 533/74 و 267/70% افزایش یافت.این باکتریها توانستند در حضور غلظتهای مختلف پاراکوات رشد نموده و تجزیه زیستی پاراکوات بهطور معنی داری نسبت به شاهد توسط این جدایهها افزایش یافت. حضور گلوکز باعث افزایش بیشتر رشد باکتریها و افزایش معنیدار تجزیه زیستی توسط جدایههای باکتریایی در مقایسه با عدم حضور گلوکز شد.
Keywords: