تعیین اعتبار هموگلوبین گلیکوزیله قبل از هفته ۲۰ حاملگی در پیشگویی دیابت بارداری
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 452
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
این Paper در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJOGI-23-10_001
تاریخ نمایه سازی: 6 اردیبهشت 1400
Abstract:
مقدمه: تشخیص دیابت بارداری با HbA۱c بالای ۵/۶% است، ولی مطالعات مقادیر ۴/۶-۷/۵% را با ریسک بالاتری از دیابت بارداری معرفی کردهاند. مطالعه حاضر با هدف تعیین اعتبار میزان ۴/۶-۷/۵%=HbA۱c در پیشگویی دیابت بارداری و تعیین پیامدهای بارداری انجام شد. روشکار: این مطالعه همگروهی در سال ۱۳۹۷ بر روی ۹۵۰ زن باردار بیمارستان آرش انجام گرفت. در اولین ویزیت بارداری تست HbA۱c و تست تحمل گلوکز ۷۵ گرمی بهعنوان استاندارد طلایی انجام شد و اگر تست منفی بود، تست مجدد در هفته ۲۸-۲۴ بارداری انجام شد. وقوع دیابت و پیامدهای بارداری شامل: میزان بروز پرهاکلامپسی، سزارین، سقط، ماکروزومی، دیستوشی شانه، مرگ داخل رحمی، کاهش رشد جنین در موارد با ۴/۶-۷/۵%=HbA۱c و کمتر از ۶/۵% مقایسه شد. تجزیه و تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار Stata (نسخه ۱۳) و آزمونهای تی دانشجویی، کای اسکوئر، رگرسیون لوجستیک تکمتغیره و چندمتغیره انجام شد. میزان p کمتر از ۰۵/۰ معنیدار در نظر گرفته شد. یافتهها: در این مطالعه شیوع دیابت ۲/۳۹% و در نقطه برش ۷/۵، بیشترین طبقهبندی دیابت بارداری مشاهده شد و حساسیت و ویژگی بهدست آمده بهترتیب معادل ۳۳/۴۱ و ۱۵/۹۲ بود. در زنان با ۶/۵%>HbA۱c نسبت به ۴/۶-۷/۵%=HbA۱c، میزان ماکروزومی بهطور معناداری کمتر (۰۰۱/۰>p، اما میزان سزارین (۰۲/۰=p) بیشتر بود. میزان زایمان زودرس (۹/۰=p)، پرهاکلامپسی (۲/۰=p) و میزان دیستوشی شانه (۱=p) در دو گروه تفاوت آماری معنیداری نداشت. نتیجهگیری: اندازهگیری HbA۱C در نیمه اول بارداری حساسیت بالایی در پیشگویی دیابت بارداری ندارد، اما ویژگی بالا دارد.
Keywords:
Authors
علی شهریاری
دانشیار گروه بیهوشی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
فاطمه صفوی
دستیار گروه زنان و مامایی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
مریم خوشیده
استاد گروه زنان و مامایی، دفتر توسعه پژوهش بیمارستان جامع بانوان آرش، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
محمد علی شهریاری
دانشجوی پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :