کاربرد اتصالات مغناطیسی در طراحی و اجرای سقف های متحرک فضاکار
Publish place: 3rd National Conference on Spatial Structures
Publish Year: 1390
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 3,504
This Paper With 8 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCSS03_041
تاریخ نمایه سازی: 30 تیر 1390
Abstract:
در این مقاله روشی نو برای طراحی سقف های فضاکار متحرک ( باز و بسته شونده ) با استفاده از اتصالات مغناطیسی ارائه می شود. در این روش برای اتصال اعضای سازه ی سقف فضاکار از پیونده هایی گوی سان و یا مکعبی استفاده می شود که در داخل آنها یک کویل مغناطیسی وجود دارد که شامل یک هسته فولادی و سیم پیچ می باشد که هرقدر تعداد دورهای این سیم پیچ بیشتر باشد ، کویل توانایی ایجاد میدانی قویتر را خواهد داشت. اعضای سازه فضاکار که به صورت رادهای مستقیم می باشند در سوراخ های پیونده گوی سان قرار می گیرند و توسط میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط کویل در جای خود فیکس می شوند. برای باز و بسته شدن سقف لازم است میزان جریان عبوری از کویل ها را کاهش داد تا شدت میدان مغناطیسی کم شود، در این صورت میزان نیرویی که عضو را نگه می دارد کاهش می یابد و بنابراین عضو می تواند در تغییر کند. بنابراین عضو می تواند طبق z و y، x محل قرارگیری خود تغییرجهت دهد و زاویه اش نسبت به هر سه محورالگوی از پیش تعیین شده ای که در هنگام طراحی تعیین می شود و مختصات ابتدا و انتهای هر عضو را در هر لحظه از زمان به ما می دهد ، حرکت کند. با حرکت تک تک اعضا روی مسیری معین ، سقف به میزان لازم باز و یا بسته خواهد شد. طراحی سقف های فضاکار با اتصالات مغناطیسی فواید زیادی دارد که در زیر به برخی از آنها اشاره می شود: هنگامی که به یک سازه فضاکار معمولی بار اضافی پیش بینی نشده وارد شود، چنانچه اتصالات تحمل این بار را نداشته باشند دچار فروجهش می شوند و با ایجاد یک ناپایداری موضعی ، زمینه ی ناپایداری کلی و در نتیجه فروریختن سازه را فراهم می آورند اما در یک سازه فضاکار با اتصالات مغناطیسی ، هنگامی که یک بار غیر عادی به سازه وارد شود با افزایش جریان عبوری از کویل ها شدت میدان مغناطیسی و در نتیجه میزان باربری گره ها افزایش می یابد بنابراین از فروجهش گرهی و خرابی سازه جلوگیری می شود. بنابراین با این روش از ایجاد خرابی های ناشی از فروجهش گرهی که از عمده ترین دلایل خرابی سازه های فضاکار می باشند جلوگیری می شود.در این روش همچنین امکان ساخت سقف های فضاکار با هر فرم دلخواه و نیز ایجاد مکانیزم های متنوع حرکت برای یک سقف با توجه به برنامه کامپیوتری که به سیستم داده می شود وجود دارد. نکته دیگر در خصوص استفاده از اتصالات مغناطیسی این است که با توجه به اینکه میدان های مغناطیسی گره ها با استفاده از جریان برقDC تولید می شوند هیچ موج و فرکانسی ناشی از جریان در اطرافشان وجود ندارد و برای سلامت انسان ها و نیز محیط زیست کاملا بی خطر می باشد.
Keywords:
Authors
محسن وفامهر
دانشیار دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه علم و صنعت ایران
سیده مهسا غمخوار
دانشجوی کارشناسی ارشد تکنولوژی معماری، دانشگاه هنر اسلامی تبریز
نگار نوروزی
کارشناس ارشد مهندسی برق ، دانشگاه صنعتی شریف
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :