ضبط ارجح «ی» میانجی در حالت اضافه و همایی با «ها» ی غیر ملفوظ
Publish place: Literary Arts، Vol: 2، Issue: 1
Publish Year: 1389
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 401
This Paper With 26 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_LIAR-2-1_006
تاریخ نمایه سازی: 23 اردیبهشت 1400
Abstract:
یکی از مشکلات نگارشی زبان فارسی، کتابت و اظهار نشانه ی اضافه ی اسمی یا وصفی در مورد واژه هایی است که در صورت نوشتاری آن ها «ـه/ه» غیر ملفوظ به کار رفته و به عبارتی، واج پایانی آن ها کسره (ـ) یا مصوت کوتاه «e» به شمار می آید. اختلاف در شیوه ی نگارش صامت میانجی «ی» (y) پس از واژه ی مختوم به «ها»ی ناملفوظ به صورت «ی» کامل پس از «ـه/ه» یا به شکل «یا»ی ابتر (ء) بر روی «هـا»ی ناملفوظ (ـه/ ه) ناشی از دو تفاوت دو نگاه نو و سنتی است. نوشتار حاضر در پی آن است که ضمن تشریح و نقد هر دو دیدگاه، به بررسی سیر تحول تاریخی میانجی «ی»، شناسایی ارزش آوایی آن، و نقش این همخوان میانجی در ساخت و افزایش هجای جدید و در نهایت گزینش نگارش شایسته تر آن بپردازد تا شاید با پذیرش نتیجه ی پژوهش حاضر، شاهد کتابت واحدی از آن در همه ی منابع مکتوب و رسانه های نوشتاری (کتاب، رساله، مقاله، روزنامه، مجله، نوشته های الکترونیکی و ...) باشیم.
Keywords:
خط فارسی , واج , صامت میانجی , مصوت , هجا , اضافه , های غیر ملفوظ , یای میانجی , یای ابتر , یای ملینه
Authors
محمد ایرانی
استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه کردستان
مراجع و منابع این Paper:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این Paper را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود Paper لینک شده اند :