استفاده از تصویربرداری میکرو سی تی برای بررسی ریخت شناسی هندسی ماهی پرورشی آمور Ctenopharyngodon idella (Valenciennes, ۱۸۴۴)
Publish place: 8th National Conference on Iranian Fisheries
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 305
نسخه کامل این Paper ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICII08_068
تاریخ نمایه سازی: 16 آذر 1400
Abstract:
امروزه روشهای تهاجمی نظیر تشریح بافت، رنگ آمیزی و ارزیابی میکروسکوپی از برشهای دو بعدی هنوز برای تجزیه وتحلیل ساختارها و آناتومی داخلی بافتهای زیستی کاربرد دارد. در حالی که روشهای غیرتهاجمی نظیر ریزمقطع نگاری رایانه ای) MicroCT ( به عنوان یک فناوری نوین با پتانسیل بالا در تجزیه و تحلیل ساختارهای سه بعدی بافتهای زیستی، میتواند در درک بهتر تکامل، اکولوژی و نقش دقیق جانداران در اکوسیستم های طبیعی کمک شایانی کند. همچنین تجزیه و تحلیلهای تشریحی سه بعدی به عنوان یک ابزار تشخیصی جدید در ارزیابی وضعیت سلامتی جانوران نمونه و نظارت بر کیفیت زیستگاه ها کاربرد دارد. در این مطالعه، کارایی تصویربرداری ریزمقطع نگاری رایانهای به عنوان یک فناوری مطلوب جهت تصویربرداری سه بعدی و شبیه سازی و ریخت شناسی ماهی پرورشی آمور با بهره گیری از امکانات تحلیل هندسی معرفی شده است. داده های میکروسیتی با استفاده از اسکنر Nano-CT GeV xm۲۴۰ در مرکز تحقیقات نانومقیاس دانشگاه فلوریدا بدست آمده است. اطلاعات بدست آمده در نرم افزار Amira ۲۰۱۹ و با کمک پلاگین Image Segmentation ، Volume rendering و ابزار Measurement مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. مطالعه ریخت شناسی هندسی در نرم افزار ImageJ انجام گرفت. خروجی دادههای میکروسیتی، خصوصیات ریختی ماهی آمور را نسبت به روشهای معمول، برجسته تر کرده و از طرفی اطلاعات دقیقی از اسکلت و آناتومی داخلی جاندار را به نمایش گذاشته است. به جهت ویژگی غیرتهاجمی، فناوری ریزمقطع نگاری رایانه ای امکان استفاده مجدد از ماهی را برای سایر مطالعات و آزمایش ها فراهم میکند و به همین دلیل تعداد مدل های حیوانی مورد استفاده از آزمایشها کاهش می یابد. استفاده از این فناوری در مطالعه نمونه های شاخص و موزهای پیشنهاد میشود و سادگی روش پیشنهادی در جمع آوری دادههای مرفولوژیکی بسیار مفید است.
Keywords:
Authors
میکائیل پسندیده سقالکساری
پارک علم و فناوری استان گیلان، رشت