اثربخشی طرحواره درمانی بر کیفیت زندگی دختران نوجوان دارای اختلال شخصیت مرزی
Publish place: Applied family therapy، Vol: 2، Issue: 3
Publish Year: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: Persian
View: 247
This Paper With 23 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AFTJ-2-3_013
تاریخ نمایه سازی: 2 دی 1400
Abstract:
هدف: هدف این پژوهش تعیین اثربخشی طرحواره درمانی با سه روش فنون شناختی، تجربی و رفتاری بر کیفیت زندگی نوجوانان دارای اختلال شخصیت مرزی بود. روش پژوهش: پژوهش حاضر طرح عاملی آزمایشی واقعی با پیش آزمون و پس آزمون همراه با مرحله پیگیری ۲ ماهه بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل تمامی بیماران نوجوان دختر در بازه سنی ۱۵ تا ۱۷ و مبتلا به اختلال نشانگان مرزی کلینیک درمانی پیوند بخش عمومی شهر بجنورد در سال ۱۴۰۰-۱۳۹۹ بودند که با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده تعداد ۴۰ نفر از آنان انتخاب و در سه گروه آزمایش فنون شناختی، تجربی و رفتاری (هر گروه ۱۰ نفر) و یک گروه گواه (۱۰ نفر) جایگزین شدند. گروههای آزمایش تحت بیست جلسه ۹۰ دقیقهای طرحواره درمانی با فنون شناختی، تجربی و رفتاری یانگ و همکاران (۲۰۰۳) قرار گرفتند؛ اما گروه گواه هیچ گونه مداخلهای دریافت نکرد و در لیست انتظار باقی ماند. ابزارهای پژوهش پرسشنامه ویژگی های شخصیت مرزی کریگ و همکاران (۲۰۰۵) و پرسشنامه کیفیت زندگی توسط وار و شوربون (۱۹۹۲) بودغ داده ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر تحلیل شد. یافته ها: نتایج نشان داد طرحواره درمانی با فنون سه گانه شناختی، تجربی و رفتاری در افزایش کیفیت زندگی (۷۰۴/۵۶=F، ۰۰۱/۰=P) و ابعاد عملکرد جسمی (۹۵۰/۲۰=F؛ ۰۰۱/۰=P)، محدودیت سلامت جسمانی (۴۸۴/۲۰=F؛ ۰۰۱/۰=P)، درد بدنی (۱۳۵/۲۱=F؛ ۰۰۱/۰=P)، سلامت عمومی (۹۰۰/۹=F؛ ۰۰۱/۰=P)، سرزندگی (۲۹۰/۸=F؛ ۰۰۱/۰=P)، عملکرد اجتماعی (۰۲۷/۱۳=F؛ ۰۰۱/۰=P)، محدویت مشکلات هیجانی (۰۳۶/۷=F؛ ۰۰۱/۰=P) و بهزیستی هیجانی (۲۵۲/۸=F؛ ۰۰۱/۰=P) موثر است و این تاثیر در مرحله پیگیری پایدار بود (۰۵/۰>P). نتیجه گیری: بر اساس نتایج پژوهش حاضر، میتوان گفت که طرحواره درمانی میتواند به عنوان یک شیوه درمانی بر اساس فنون سه گانه شناختی، تجربی و رفتاری برای افزایش کیفیت زندگی دختران نوجوانان مبتلا به اختلال شخصیت مرزی در مراکز درمانی به کار برده شوند.
Keywords:
Authors
مینا زمانی
دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
نعمت ستوده اصل
دانشیار گروه روانشناسی، واحد سمنان، دانشگاه آزاد اسلامی، سمنان، ایران
شاهرخ مکوند حسینی
دانشیار گروه روانشناسی بالینی، دانشگاه سمنان، ایران
پرویز صباحی
استادیار گروه روان شناسی، دانشگاه سمنان، ایران