تاب آوری اجتماعی کودک محور همساز با تغییرات اقلیمی
Publish Year: 1399
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 332
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCSDUS10_003
تاریخ نمایه سازی: 13 بهمن 1400
Abstract:
شهرها همیشه با خطرات طبیعی زندگی کرده اند ، اما تغییرات آب و هوا باعث افزایش فرکانس و یا شدت در آن و همچنین وقوع برخی از خطرات طبیعی می شود. در هر بحرانی ، کودکان آسیب پذیرترین هستند. تغییر آب و هوا نیز از این قاعده مستثنی نیست. اگر ارتباط با طبیعت برقرار باشد و شرایط زیست کودک، آن سان که طبیعت فراهم آورده،مهیا شود، به مثابه پادزهری می ماند که جلوگیر بسیاری از عوارض اجتماعی نیز خواهد بود.در واقع یکی از راه های مهم در کنترل و آسیب شناسی اجتماعی این دست از تغییرات آب و هوایی، نیازمند آماده سازی افراد به ویژه کودکان در مواقع بحران به کمک مفهوم تاب آوری می باشد. تاب آوری در شهرها به توانایی یک سیستم شهری و تمام شبکه های اجتماعی، زیست محیطی و فنی تشکیل دهنده آن در مقیاس های زمانی و مکانی برای بازگشت به سرعت سیستم مورد نظر در برابر اختلال و انطباق با تغییر بر اساس ظرفیت های اخیر و آینده اشاره دارد. در این مطالعه ، مفهوم تاب آوری اجتماعی کودک محور بر اساس چارچوب مفهومی تاب آوری شهری کودک محور و در نظر گرفتن دو محیط طبیعی و اجتماعی کودک محور و همچنین مطابقت این دو با مفهوم تاب آوری اجتماعی؛ به صورت ارتباط ماتریسی، مورد بررسی قرار گرفته است. با توجه به اینکه مفهوم تاب آوری اجتماعی کودک محور نسبت به مفهوم تاب آوری شهری کودک محور، مفهوم جدیدی است؛در نتیجه با بررسی مولفه های تاب آوری اجتماعی در سطح خرد و مولفه های تاب آوری شهری کودک محور و پیدا کردن ارتباط هر کدام با مولفه های مشترک دو محیط طبیعی و اجتماعی دوستدار کودک، چارچوب پیشنهادی برای این مفهوم تدوین شده است.
Keywords:
Authors
المیرا قاسم زاده
کارشناسی مهندسی شهرسازی،موسسه آموزش عالی دانش پژوهان پیشرو
مریم طائف نیا
کارشناس ارشد مرمت شهری دانشگاه هنر اصفهان، مدرس موسسه آموزش عالی دانش پژوهان
غزل فرجامی
دکتری معماری دانشگاه مدیترانه شرقی،قبرس شمالی، عضو هیات علمی موسسه آموزش عالی دانش پژوهان پیشرو
صفورا مختار زاده
دکتری شهرسازی دانشگاه هنر اصفهان، مدرس موسسه آموزش عالی دانش پژوهان پیشرو)